Norwegian wood

Do 10, Ma 14, aanvang 20.30 uur
Vr 11, aanvang 19.00 uur
Za 12, aanvang 21.45 uur

Les amours imaginaires

Zo 13, Di 15, aanvang 20.30 uur

You will meet a tall dark stranger

Vr 11, aanvang 21.45 uur
Di 15, aanvang 14.00 uur
Wo 16, aanvang 20.30 uur

Haar naam was Sarah

Za 12, aanvang 19.00 uur
Zo 13, aanvang 16.00 uur

Norwegian wood

regie: Ahn Hung Tran
met: Rinko Kikuchi, Kenichi Matsuyama, Tetsuji Tamayama
JAP 2010 • drama, romantiek • 133 min.

‘I once had a girl
Or should I say she once had me
She showed me her room
Isn’t it good, Norwegian wood.’
Denk het deuntje erbij en elke 45-plusser weet waar we het over hebben: de Beatles-klassieker ‘Norwegian Wood’. Boekliefhebbers zullen misschien eerder denken aan de gelijknamige roman van Haruki Murakami, die vernoemd is naar dit beroemde nummer. Murakami’s bestseller uit 1987 werd afgelopen jaar verfilmd door de Frans-Vietnamese regisseur Ahn Hung Tran.
NORWEGIAN WOOD speelt eind jaren zestig en draait rond de jonge student Toru Watanabe, die een crisis doormaakt nadat zijn hartsvriend Kizuki zelfmoord heeft gepleegd. Toru komt in contact met Kizuki’s vriendin Naoko, op wie hij stiekem verliefd is. De twee krijgen een relatie, maar die wordt problematisch wanneer Naoko wordt opgenomen in een psychiatrische kliniek. En de problemen worden alleen nog maar groter wanneer Toru een nieuwe liefde ontmoet, de extraverte studente Midori.
Net als in zijn eerdere films (de bescheiden arthouse-hits CYCLO en L’ODEUR DE LA PAPAYE VERTE) schoot Ahn Hung Tran voor NORWEGIAN WOOD prachtige beelden op prachtige locaties. Het maakt zijn film over liefde en depressie een lust voor het oog. Volgens de Volkskrant is NORWEGIAN WOOD ondanks al die schoonheid toch ook een ontroerende en bij vlagen zelfs hartverscheurende ervaring. Met bovendien een mooie hoofdrol van de jonge Japanse actrice Rinko Kikuchi als Naoke, die eerder al een getroebleerd meisje speelde in BABEL van Alejandro Gonzáles Iñàrritu (zie pag. 12).

Les amours imaginaires

regie: Xavier Dolan
met: Monica Chokri, Niels Schneider, Xavier Dolan
CAN 2010 • drama • 95 min.

LES AMOURS IMAGINAIRES gaat over twee vrienden, Francis (regisseur Xavier Dolan zelf) en Marie (Monia Chokri). Op een feestje ontmoeten ze Nicolas (Niels Schneider) en allebei raken ze in de ban van deze jonge god met z’n perfecte lichaam, blonde krullenbol en stralende lach. Omdat het zo goed klikt tussen de drie worden er afspraakjes gemaakt en zijn Francis, Marie en Nicolas steeds vaker bij elkaar. Er ontstaat een vrolijke driehoeksverhouding, waarin ze zich bijzonder gelukkig voelen – voor zolang het duurt althans.
Hun vriendschap begint scheurtjes te vertonen als de jonge god (of duivel?) met Marie en Francis afzonderlijk afspraakjes gaat maken. Daarbij laat Nicolas merken wie of wat zijn voorkeur heeft. Subtiel trekt hij aan en stoot hij af, trekt aan en stoot af. Hierdoor drijft hij een wig tussen Francis en Marie. Ze vertrouwen elkaar niet meer, worden onzeker en krijgen steeds vaker ruzie.
LES AMOURS IMAGINAIRES was het opwarmertje voor het IFFR. Voorafgaand aan het festival toerde de film langs Nederlandse filmtheaters. Een staande ovatie in Cannes was voldoende om juist deze intelligente, romantische komedie te selecteren. Dolan doorsnijdt zijn verhaal over ondoorgrondelijke liefde met grappige interviews met onbekenden en met scènes in slow motion. En ook de soundtrack – van Dalida tot Bach en Sting tot Wagner – mag er zijn.
LES AMOURS IMAGINAIRES is de tweede film van deze 21-jarige (!) Canadese regisseur, scenarioschrijver en acteur. Zijn eerste film (J’AI TUÉ MA MÈRE), die vorig jaar op het IFFR draaide, werd als een droomdebuut betiteld en sleepte de ene na de andere prijs binnen.

You will meet a tall dark stranger

regie: Woody Allen
met: Naomi Watts, Josh Brolin, Anthony Hopkins, Antonio Banderas
SPA/USA 2010 • komedie, romantiek • 98 min.

Sally en Roy, gespeeld door Naomi Watts en Josh Brolin, vormen in YOU WILL MEET A TALL DARK STRANGER een stel dat de wittebroodsweken al vele jaren achter zich heeft liggen. Beiden beseffen dat hun huwelijk hard aan een opfrisser toe is. Sally zoekt toenadering tot haar baas Greg (Antonio Banderas), een galeriehouder. Op zijn beurt maakt Roy avances richting de charmante overbuurvrouw. En dan is er nog Sally’s vader Alfie (Anthony Hopkins), die zijn geluk denkt te vinden bij een jonge gold digger. Zijn vrouw Helena (Gemma Jones) zoekt troost bij een waarzegster, die haar voorspelt dat een mooie vreemdeling haar pad zal kruisen.
Ondanks alle pogingen van de hoofdpersonen om liefde en geluk te vinden, lukt dat niet al te best. Dat is niet zo verwonderlijk, want YOU WILL MEET is een film van Woody Allen. Zijn vijfenveertigse film zelfs. Onder zijn regie leeft de sterrencast zich in deze wrange komedie uit in spitse dialogen, waarin ook de minder aardige en opportunistische trekjes van de hoofdpersonen tot uiting komen.
De film opent met een goed gekozen citaat uit Shakespeare’s Macbeth: ‘Life is a tale, told by an idiot, full of sound and fury, signifying nothing.’ Een mooi motto voor deze karakteristieke Allen-film.

Haar naam was Sarah

regie: Gilles Paquet-Brenner
met: Kristin Scott Thomas, Mélusine Mayance, Niels Arestrup
FRA 2010 • drama • 111 min.

HAAR NAAM WAS SARAH zou wel eens één van de grote publiekstrekkers van dit jaar kunnen worden. Niet alleen omdat het drama gebaseerd is op de gelijknamige bestseller van Tatiana De Rosnay, maar ook omdat de hoofdrol gespeeld wordt door Kristin Scott Thomas. Net als in haar succesfilm IL Y A LONGTEMPS QUE JE T'AIME spreekt de Britse actrice weer vloeiend Frans. Op zich niet zo gek, want ze woont inmiddels langer in Frankrijk dan in Engeland.
In HAAR NAAM WAS SARAH is Thomas de doortastende Amerikaanse journaliste Julia. Ruim zestig jaar na dato probeert zij een vergeten stukje oorlogsgeschiedenis te ontrafelen: de grote razzia die de Franse politie tijdens de Tweede Wereldoorlog hield in de joodse wijken van Parijs. In de zomer van 1942 werden bijna dertienduizend Joden opgesloten in het oude vélodrome van de Franse hoofdstad om vervolgens afgevoerd te worden naar de Duitse concentratiekampen. Julia ontdekt dat haar eigen appartement ooit toebehoorde aan één van die joodse families. Als zij er achter komt dat Sarah (de jongste dochter uit dat gezin) de holocaust moet hebben overleefd, wordt haar journalistieke speurtocht ook een persoonlijke queeste.
De film vertelt twee verhalen. We zien enerzijds de lotgevallen van Sarah die tijdens de oorlogsjaren op zoek gaat naar haar gedeporteerde ouders en broertje, en anderzijds Julia die anno nu op zoek gaat naar wat er destijds is gebeurd. De manier waarop regisseur Gilles Paquet-Brenner beide verhalen met elkaar mengt is volgens sommige critici geen onverdeeld succes, maar zoals altijd is het laatste woord aan de kijker.