Black venus

Do 24, Di 29, aanvang 20.30 uur
Zo 27, aanvang 16.00 uur

Biutiful

Vr 25, aanvang 21.45 uur
Ma 28, aanvang 20.30 uur

Incendies

Vr 25, aanvang 19.00 uur
Za 26, aanvang 21.45 uur
Zo 27, Wo 30, aanvang 20.30
Di 29, aanvang 14.00 uur

Haar naam was Sarah

Za 26, aanvang 19.00 uur

Black venus

regie: Abdellatif Kechiche
met: Yahima Torrès, André Jacobs, Olivier Gourmet
BEL/FRA/ITA 2010 • drama • 159 min.

Het meest schokkende aan BLACK VENUS is dat het allemaal echt gebeurd is. Saartjie Baartman werd begin negentiende eeuw als kermisattractie uit Zuid-Afrika naar Europa gehaald. De jonge vrouw van het Khoikhoi-volk werd als 'Hottentot Venus' op de aanplakbiljetten aangekondigd, en tentoongesteld aan een verwend en verveeld publiek. Ze was een sensatie in Londen en Parijs met haar geprononceerde billen.
Als ze na vijf jaar vernederingen overlijdt aan de gevolgen van syfilis, de pokken en longontsteking, is het nog niet genoeg. Franse wetenschappers zetten haar organen op sterk water, waarna deze samen met haar skelet tot 2002 te zien waren in een Parijs museum.
BLACK VENUS van regisseur Abdellatif Kechiche, die eerder het succesvolle LA GRAINE ET LE MULET maakte, is een indrukwekkende maar geen gemakkelijke film. Dat komt vooral door de ogenschijnlijk onaangedane manier waarop Saartjie (Yahima Torrès in een geweldig debuut) alles ondergaat. Als er een rechtszaak gevoerd wordt omdat zij als slaaf zou werken, verklaart ze zelf dat ze alles uit vrije wil doet.
Het maakt dat je als kijker ongewild in de rol van toeschouwer wordt gedwongen. Je zit zelf als het ware midden tussen het schreeuwende en joelende publiek, dat niet verder kijkt dan de buitenkant en Saartjie beschouwt als een exotische wilde. Een knappe prestatie van Kechiche. Zoals NRC Handelsblad schreef: 'BLACK VENUS van Abdellatif Kechiche is een grootse film van één van de belangrijkste filmregisseurs van dit moment.'

Biutiful

regie: Alejandro Gonzáles Iñàrritu
met: Javier Bardem, Maricel Alvarez, Hanna Bouchaib
MEX/SPA 2010 • drama • 147 min.

'Het beste acteerwerk sinds Marlon Brando in LAST TANGO IN PARIS', zo prees collega-acteur Sean Penn het spel van Javier Bardem in BIUTIFUL. Geen gering compliment, want die klassieker dateert al van 1972. Niet zo gek dus dat de Spaanse acteur een Oscarnominatie kreeg voor zijn hoofdrol in de nieuwste film van Alejandro Gonzáles Iñàrritu (BABEL, 21 GRAMS), die tijdens het Rotterdams Filmfestival op de derde plaats eindigde in de publiekspoll.
Bardem speelt in BIUTIFUL de criminele sjacheraar Uxbal, die de armste wijk van Barcelona als zijn werkterrein heeft. Samen met zijn broer ritselt en regelt hij daar voor illegale Afrikanen en Chinezen allerlei zaken die het daglicht niet kunnen verdragen. Op die manier weet hij het hoofd boven water te houden. Uxbal's wereld stort echter in als hij hoort dat hij ongeneeslijk ziek is en spoedig zal sterven. Want hoe moet het dan verder met zijn twee jonge kinderen en met zijn kwetsbare vrouw, die manisch-depressief is? In de paar maanden die hem volgens de dokters nog resten probeert Uxbal orde op zaken te stellen in zijn leven, maar daardoor blijkt hij zich steeds verder in de nesten te werken. Hij belandt in een neerwaartse spiraal en als kijker zinken we met hem mee.
BIUTIFUL is een even zware als betoverende film van de Zuid-Amerikaanse meesterregisseur Iñàrritu. 'Hij weet het bovennatuurlijke en de rauwe realiteit aannemelijk te mixen, nonchalant slalommend van thriller naar drama, van spirituele zoektocht naar koortsachtige reis. Een knappe compositie van verstikkende chaos en schaarse rustpunten, die betoverende, spookachtige en onvergetelijke scènes en beelden oplevert', aldus de Volkskrant.

Incendies

regie: Denis Villeneuve
met: Lubna Azabal, Melissa Desormeaux-Poulin, Maxim Gaudette
CAN 2010 • drama • 130 min.

INCENDIES streek begin februari glansrijk de publieksprijs op tijdens het Rotterdams Filmfestival. De film gaat over de gekte van oorlog, over goed en kwaad en hoe de grenzen daartussen onder druk vervagen. Maar ook over liefde. Het is het verhaal van de tweeling Simon en Jeanne, die bij het voorlezen van het testament van hun moeder ieder een opdracht krijgen. Jeanne moet op zoek naar hun vader, Simon naar hun broer van wie ze niet eens wisten dat hij bestond. Simon legt de laatste wens van zijn moeder naast zich neer, maar Jeanne gaat op pad. Zij reist vanuit het veilige Canada naar een niet nader genoemd land in het Midden-Oosten waar hun moeder Nawal geboren en opgegroeid is.
In een bloedstollende zoektocht langs vluchtelingenkampen en gevangenissen ontrafelt ze stukje bij beetje Nawal's leven. 'Je bent op zoek naar je vader, maar je weet niet eens wie je moeder is', krijgt Jeanne te horen. Dat is een understatement. In flashbacks zien we hoe Nawal (een mooie rol van de Belgische Lubna Azabal) al jong ongehuwd zwanger raakte en haar kind moest opgeven. Haar moeder stuurde haar naar de stad om te studeren, maar toen de oorlog uitbrak trok Nawal dwars door de linies naar het weeshuis waar haar zoon zou zitten.
Wanneer Jeanne erachter komt dat Nawal gevangen heeft gezeten en gemarteld is, belt ze ten einde raad haar broer om hulp. Samen achterhalen ze de schokkende waarheid over het leven van hun moeder. Een ontknoping, een Grieks drama waardig. Regisseur Denis Villeneuve (die eerder MAELSTRÖM maakte) levert met INCENDIES een gevoelige film af tegen de achtergrond van een wrede oorlog. De film won de Canadese Oscar en is genomineerd als beste buitenlandse film bij de echte Oscars.

Haar naam was Sarah

regie: Gilles Paquet-Brenner
met: Kristin Scott Thomas, Mélusine Mayance, Niels Arestrup
FRA 2010 • drama • 111 min.

HAAR NAAM WAS SARAH zou wel eens één van de grote publiekstrekkers van dit jaar kunnen worden. Niet alleen omdat het drama gebaseerd is op de gelijknamige bestseller van Tatiana De Rosnay, maar ook omdat de hoofdrol gespeeld wordt door Kristin Scott Thomas. Net als in haar succesfilm IL Y A LONGTEMPS QUE JE T'AIME spreekt de Britse actrice weer vloeiend Frans. Op zich niet zo gek, want ze woont inmiddels langer in Frankrijk dan in Engeland.
In HAAR NAAM WAS SARAH is Thomas de doortastende Amerikaanse journaliste Julia. Ruim zestig jaar na dato probeert zij een vergeten stukje oorlogsgeschiedenis te ontrafelen: de grote razzia die de Franse politie tijdens de Tweede Wereldoorlog hield in de joodse wijken van Parijs. In de zomer van 1942 werden bijna dertienduizend Joden opgesloten in het oude vélodrome van de Franse hoofdstad om vervolgens afgevoerd te worden naar de Duitse concentratiekampen. Julia ontdekt dat haar eigen appartement ooit toebehoorde aan één van die joodse families. Als zij er achter komt dat Sarah (de jongste dochter uit dat gezin) de holocaust moet hebben overleefd, wordt haar journalistieke speurtocht ook een persoonlijke queeste.
De film vertelt twee verhalen. We zien enerzijds de lotgevallen van Sarah die tijdens de oorlogsjaren op zoek gaat naar haar gedeporteerde ouders en broertje, en anderzijds Julia die anno nu op zoek gaat naar wat er destijds is gebeurd. De manier waarop regisseur Gilles Paquet-Brenner beide verhalen met elkaar mengt is volgens sommige critici geen onverdeeld succes, maar zoals altijd is het laatste woord aan de kijker.