127 hours

Vr 22, Za 23, aanvang 19.00 uur
Zo 24, Di 26, aanvang 20.30 uur

Poetry

Do 21, Ma 25, Wo 27, aanvang 20.30 uur
Za 23, aanvang 21.45 uur
Zo 24, aanvang 16.00 uur

De eenzaamheid van de priemgetallen

Vr 22, aanvang 21.45 uur
Di 26, aanvang 14.00 uur

Poetry

regie: Lee Chang-dong
met: Yun Junghee, Lee Da-wit, Kim Hira
ZUI 2010 • drama • 139 min.

Vorig jaar won de Zuid-Koreaanse film POETRY in Cannes een Gouden Palm voor het beste scenario. Een tweede triomf voor regisseur Lee Chang-dong, want een paar jaar gelden werd zijn SECRET SUNSHINE al beloond met een Palm. Ging die film over rouwverwerking, POETRY gaat over de verwerking van het ouder worden.
De film draait om de bejaarde vrouw Mija (Yoon Jeong-hee, een Koreaanse topactrice die al in meer dan 300 films speelde), die een troosteloos bestaan leidt. Zij woont samen met haar lamlendige kleinzoon Wook in een klein dorpje, waar ze als een vreemde eend in de bijt wordt beschouwd vanwege haar bloemenhoeden en felgekleurde kleren. Haar omgeving weet niet dat zij aan de ziekte van Alzheimer leidt en daardoor langzaam aan het dementeren is. Mija zoekt een manier om steun te krijgen en komt tijdens een cursus voor Alzheimer-patiënten in aanraking met poëzie. Hierdoor wordt haar leven op een verrassende manier draaglijk.
Haar bestaan krijgt echter een knauw wanneer een schoolmeisje zelfmoord pleegt. Uit het dagboek van het meisje blijkt dat zij het slachtoffer was van een groepsverkrachting waar Mija's kleinzoon aan heeft deelgenomen. In een sleutelscène gaat Mija op bezoek bij de moeder van het slachtoffer om haar om vergiffenis te vragen, maar als ze daar aankomt is ze zo onder de indruk van de omgeving dat ze vergeet waar ze eigenlijk voor kwam.
POETRY is een prachtige film. 'Het zegt alles over Lee's meesterschap als verhalenverteller dat hij ondanks alle extremen geen moment naar clichés of goedkoop sentiment grijpt, maar een uiterst beheerst, verontrustend en steenrijk drama heeft afgeleverd dat vooral onder het oppervlak blijft broeien', aldus de Volkskrant die de film de volle vijf sterren gaf.

127 hours

regie: Danny Boyle
met: James Franco
GBR/USA 2010 • drama • 94 min.

Een beetje filmliefhebber heeft ongetwijfeld al gehoord van 127 HOURS, dat het waargebeurde verhaal vertelt van een roekeloze bergwandelaar. En dan vooral over het moment suprême van de film, wanneer die wandelaar zélf zijn arm moet amputeren. Een scène die al menig kijker heeft doen flauwvallen. Maar laat u daar vooral niet door afschrikken, want de film biedt zoveel méér dan deze beruchte climax.
Het knappe van 127 HOURS is de manier waarop de tergende spanning wordt opgebouwd. In het begin maken we kennis met de stoere Aron Ralston (James Franco) en zien we hoe hij slecht voorbereid op pad gaat voor een wandel- en mountainbike-tocht in het onherbergzame Utah. Daar slaat al snel het noodlot toe: Ralston valt in een diepe kloof en komt met zijn arm klem te zitten onder een groot rotsblok. Hoe moet hij zich daaruit redden? Hij heeft namelijk niet veel meer dan een touw, een digitale videocamera, zijn horloge en... een bot mes. Als Ralston ruim vijf dagen – 127 uur – vast heeft gezeten en is gaan hallucineren door gebrek aan water rest hem slechts één drastische keuze: zijn arm of zijn leven.
'Kijken naar 127 HOURS is een vorm van ramptoerisme, superieur vormgegeven door een regisseur die precies weet hoe hij een onheilspellend verhaal stijlvol moet verpakken', zo schreef de Volkskrant over de nieuwste film van Danny Boyle. Daarmee lijkt niets teveel gezegd, want na zijn met Oscars overladen Bollywood-hommage SLUMDOG MILLIONAIRE bewijst Boyle opnieuw tot de top te behoren. Hij laat de camera de meest onmogelijke toeren uithalen, waardoor je als kijker uiteindelijk zelfs in het hoofd belandt van de hallucinerende Ralston. Dat maakt 127 HOURS tot een filmisch achtbaanritje.

De eenzaamheid van de priemgetallen

regie: Saverio Constanzo
met: Alba Rohrwacher, Luca Marinelli, Isabella Rosselini
DUI/FRA/ITA 2010 • drama • 112 min.

DE EENZAAMHEID VAN DE PRIEMGETALLEN is de langverwachte verfilming van de gelijknamige bestseller van Paolo Giordano, een jonge Italiaanse schrijver/wetenschapper. Giordano werkt als quantumfysicus aan de universiteit van Turijn, maar schreef en passant een prachtig boek over een onmogelijke liefdesrelatie.
Centraal in boek en film staan Alice (Alba Rohrwacher) en Mattia (Luca Marinelli), die alletwee getekend zijn door een traumatische ervaring uit hun jeugd. Alice heeft als kind een zwaar ski-ongeluk overleefd, terwijl Mattia door zijn eigen toedoen zijn tweelingzusje heeft verloren. We volgen de twee hoofdpersonen in verschillende fasen van hun leven. Hun paden kruisen elkaar tijdens de pubertijd, maar daarna verliezen ze elkaar jarenlang uit het oog. Alice probeert een bestaan als fotograaf op te bouwen, terwijl Mattia zich als wiskundige nerd vastbijt in een studie naar priemgetallen. Allebei zitten ze in een isolement, totdat ze elkaar opnieuw tegenkomen. Maar zelfs dan blijkt te gelden wat Herman van Veen ooit zo mooi bezong: 'Eenzaam, tweezaam, driezaam, is samen heel alleen.'
Volgens filmrecensenten heeft DE EENZAAMHEID VAN DE PRIEMGETALLEN een vrij complexe structuur doordat er voortdurend heen-en-weer wordt gesprongen in de tijd. Dat maakt het er vast niet makkelijker op voor wie het boek niet heeft gelezen. Aan de andere kant wordt regisseur Saverio Constanzo veelvuldig geprezen om de visuele en bij vlagen hypnotische flair waarmee hij zijn film heeft gemaakt. Heel opvallend is ook de rol van Alba Rohrwacher, die momenteel in bijna alle grote Italiaanse arthousefilms lijkt mee te spelen. Eerder was zij bij ons te zien in COSA VOGLIO DI PIÙ, IO SONO L'AMORE, IL PAPÁ DI GIOVANNI en CAOS CALMO.