vrijdag 24 mei 2013
Volg Radio Centraal
  • Facebook: radiocentraal
  • Twitter: radiocentraal
  • YouTube: centraalbab
Radio Centraal Weer
Actuele weersituatie in Bergambacht
Op 24-05-13 16:20

Temperatuur: 13.4 °C
Windsnelheid: 0.0 m/s
Windrichting: S
Neerslag vandaag: 0.0 mm

Uitgebreid weeroverzicht

Weekprogramma Filmhuis Gouda voor donderdag 12/5 t/m woensdag 18/5

Blue valentine

Do 12, Zo 15, Di 17, aanvang 20.30 uur
Vr 13, aanvang 21.45 uur

The king's speech

Za 14, aanvang 19.00 uur
Ma 16, Wo 18, aanvang 20.30 uur
Wo 18, aanvang 15.00 uur

The kids are all right

Di 17, aanvang 14.00 uur
Di 10, aanvang 20.30 uur

Black butterflies

Vr 13, aanvang 19.00 uur
Za 14, aanvang 21.45 uur

Blue valentine

regie: Derek Cianfrance
met: Michelle Williams, Ryan Gosling
USA 2010 • drama • 120 min.

Het is hun eerste afspraakje en Dean en Cindy komen langs een winkel met afgeprijsde trouwjurken. 'Ik kan niet echt zingen,' zegt hij wat verlegen. Dan zet hij op zijn ukelele lacherig 'You always hurt the one you love' in, terwijl zij voor hem danst in het portiek. Het is lief, en grappig, en romantisch. Maar de titel van het liedje wordt ongewild een slechte voorbode van hun relatie.
In BLUE VALENTINE krijgen we de charmante huisschilder Dean (Ryan Gosling) en de uitgebluste verpleegster Cindy (Michelle Williams) te zien op het breekpunt van hun relatie. Ze zijn getrouwd, hebben een zesjarig dochtertje en hun huwelijk loopt gierend uit de bocht. Vooral Cindy is teleurgesteld over de sleur waarin ze terecht zijn gekomen. Dean daarentegen lijkt hun leventje zo wel prima te vinden en wil vooral met Cindy getrouwd blijven. Hij boekt een motelkamer in een wanhopige poging hun relatie te redden, maar dat pakt niet gelukkig uit.
Tegenover de hoog oplaaiende irritaties zet regisseur Derek Cianfrance in flashbacks het optimistische begin van hun relatie, als de verliefdheid tussen de twee opbloeit en van het scherm spat. Het contrast tussen het begin en het onafwendbare einde zes jaar later levert een rauw en levensecht liefdesverhaal op. Beide acteurs spelen de sterren van de hemel. Cianfrance zette de film in 2008 een tijdje in de ijskast nadat Williams' ex Heath Ledger plotseling overleed. Hij wachtte tot zij deze zware rol weer aan kon. En zie daar:  Williams kreeg een Oscar-nominatie voor haar vertolking van Cindy.

The king's speech

regie: Tom Hooper
met: Colin Firth, Geoffrey Rush, Helena Bonham Carter
AUS/GBR 2010 • drama • 118 min.

Een aanbeveling heeft THE KING'S SPEECH niet echt meer nodig. De film is sinds zijn première in 2010 werkelijk bedolven onder de nominaties en prijzen, van Golden Globe's tot Bafta's. De echte hoofdprijzen vielen pas eind februari: regisseur Tom Hooper ontving de Oscar voor beste film en Colin Firth voor beste mannelijke hoofdrolspeler. De film verzilverde uiteindelijk vier van de twaalf Oscar-nominaties. Toch niet slecht voor een (naar Hollywoodbegrippen) low budget-film over een man met een spraakgebrek.
Wat maakt THE KING'S SPEECH nou zo prijsgevoelig? Dat moet wel zitten in de mix van karakteristiek Brits drama met zijn standsverschillen en tradities, het historische onderwerp en – zonder twijfel – acteerkunst, met een grote K. Wat ons betreft hadden ook Geoffrey Rush (Firth's tegenspeler) en Helena Bonham Carter (Firth's echtgenoot) een Oscar mogen krijgen.
THE KING'S SPEECH gaat kort samengevat over de Britse prins Albert die in 1936 als koning George VI ongewild het hoofd der natie wordt. Zijn oudere broer David ziet af van de troon, omdat die wil trouwen met een al tweemaal gescheiden vrouw – en die twee dingen gaan nu eenmaal niet samen. Albert is een man die de openbaarheid liever mijdt en door zijn spraakgebrek is spreken in het openbaar al helemaal een verzoeking. Al jarenlang doet hij, aangemoedigd door zijn vrouw, vruchteloze pogingen om zijn gestotter de baas te worden. Totdat hij in contact komt met een ongediplomeerde therapeut die hem uiteindelijk met vallen en opstaan, geruzie en gedoe zijn zelfvertrouwen teruggeeft. Net op tijd, want koning George VI moet zijn land met een daverende speech de Tweede Wereldoorlog in zien te loodsen.

The kids are all right

regie: Lisa Cholodenko
met: Julianne Moore, Annette Bening, Mark Ruffalo
USA 2010 • drama, komedie • 106 min.

Het leven van Nic (Annette Bening) en Jules (Julianne Moore) kabbelt rustig voort. Oké, ze kampen dan misschien met een kleine midlife crisis, maar welk stel dat al jaren samen is doet dat niet? Nic mag als arts en kostwinner graag de zaken onder controle hebben, terwijl de fladderige Jules net een nieuwe carrière als landschapsarchitecte is begonnen. Maar ze hebben het goed, als Californisch gezin van lesbische moeders met twee puberkinderen van dezelfde spermadonor.
Dat verandert wanneer de kinderen besluiten om op zoek te gaan naar hun vader. In het geheim leggen broer en zus contact met Paul (Mark Ruffalo), een relaxte restauranteigenaar. Hij besloot ooit donor te worden 'omdat het leuker was dan bloed geven' en vindt het nu wel cool om opeens vader te zijn. In al zijn mannelijke argeloosheid gooit hij het gezinsleven drastisch overhoop. Helemaal als hij en Jules ook nog een verhouding krijgen.
Regisseur Lisa Cholodenko schaafde vijf jaar aan het script van THE KIDS ARE ALL RIGHT. Dat betaalt zich uit: de relatiekomedie zit vol snelle en natuurgetrouwe dialogen tussen de geweldig spelende Bening en Moore. Want gepraat wordt er! Het feit dat Nic en Jules lesbisch zijn wordt nauwelijks benadrukt, het gaat vooral om het gezinnetje dat onder invloed van de opgroeiende pubers wordt opgeschud. Zoals dochter Joni tegen Paul zegt: 'Ik dacht dat je anders was. Beter.' Als dat niet de samenvatting van volwassen worden is?

Black butterflies

regie: Paula van der Oest
met: Carice van Houten, Rutger Hauer, Liam Cunningham
NED 2010 • drama • 98 min.

BLACK BUTTERFLIES  van regisseur Paula van der Oest is een biopic over de Zuid-Afrikaanse dichter Ingrid Jonker. Haar korte leven (1933-1965) is door een moeizaam verleden getekend. Nog voor haar geboorte verdwijnt Ingrid's vader uit beeld en groeit ze in armoede op bij haar grootouders. Haar moeder is psychisch labiel en sterft als Ingrid tien jaar is. Ze wordt opgenomen in het nieuwe gezin van haar vader, maar tussen hen botst het voortdurend. Dat ligt niet alleen aan hun totaal verschillende karakters: vader (Rutger Hauer) is een dominante, strenge en rechtlijnige man, waar dochter (Carice van Houten) grillig, gevoelig, creatief en opstandig is. Ook hun politieke ideeën staan haaks op elkaar. Terwijl vader politicus is voor de Nasionale Party, sluit Ingrid – ze schrijft al gedichten vanaf haar zesde jaar – zich aan bij de Sestigers. Het is een kunstenaarsgroep die zich verzet tegen de apartheid en censuur van de heersende Nasionale Party.
Intussen heeft vader een geschikte huwelijkskandidaat voor Ingrid gevonden, maar haar huwelijk wordt één grote teleurstelling en maakt Ingrid neerslachtig. Het is dan ook niet vreemd dat ze op een dag compleet valt voor de schrijver Jack Cope (Liam Cunningham). Er volgt een onstuimige relatie, maar ook hij kan haar niet gelukkig maken. De slechte relatie met haar vader en een manisch-depressieve stoornis leiden uiteindelijk tot haar zelf gekozen dood.
Tijdens haar leven al was Jonker een geliefde dichter en haar poëzie is niet meer weg te denken uit de Zuid-Afrikaanse literatuur. Postuum werd ze geëerd door Nelson Mandela die in 1994 de eerste zitting van het democratisch gekozen parlement opende met een kenmerkend gedicht van haar: ´Die kind wat doodgeskiet is deur soldate by Nyanga´. Het is een indrukwekkend einde van de film.

Laatst aangepast donderdag 05 mei 2011

 

Gerelateerde berichten