Tout les soleils

Wo 10, aanvang 20.30 uur

Les femmes du sixième étage

Do 4, Zo 7, aanvang 20.30 uur
Za 6, aanvang 19.00 uur

El secreto de sus ojos

Vr 5, aanvang 20.30 uur

Never let me go

Za 6, aanvang 21.45 uur
Di 9, aanvang 20.30 uur

Son of Babylon

Ma 8, aanvang 20.30 uur

In juli en augustus zal Sara Hoogveld voorafgaand aan verschillende voorstellingen een korte inleiding geven. Haar lezingen duren ongeveer vijftien minuten; aansluitend wordt de film vertoond. Hoogveld is historicus en 'explicateur' (iemand die vroeger uitleg gaf bij een 'stomme' film). Zij verzorgt regelmatig inleidingen voor het Louis Hartlooper Complex in Utrecht en LantarenVenster in Rotterdam, en was de afgelopen maanden regelmatig als gastspreker in Gouda. Het programma met lezingen:
Dinsdag 9 augustus 20.30 uur NEVER LET ME GO Met nagesprek

Tout les soleils

regie: Philippe Claudel
met: Stefano Accorsi, Neri Marcorè, Clotilde Courau
FRA 2011 • komedie • 105 min.

TOUS LES SOLEILS is de tweede film van Philippe Claudel, na zijn succesvolle debuut  IL Y A LONGTEMPS QUE JE T'AIME. Voor zijn tweede film koos Claudel een heel ander genre: dat van de komedie. Hij schreef zelf weer het scenario, waarmee hij bewijst dat hij ook op dit vlak zijn literaire mannetje staat.
De Italiaanse muziekdocent Alessandro (Stefano Accorsi) woont al jaren in Straatsburg, samen met zijn puberdochter Irina en zijn anarchistische broer Luigi – die spreekt geen woord Italiaans meer zolang Berlusconi aan de macht blijft. Na de onverwachte dood van zijn vrouw, veertien jaar geleden, heeft Alessandro zich ontpopt als een overbezorgde vader. Hij beschermt zijn dochter tegen de boze buitenwereld (lees: haar verliefde vriendjes). Irina op haar beurt vindt alles aan haar vader gênant. Hoewel zijn omgeving Alessandro kent als een vrolijke man, verwerkt hij het verlies van zijn vrouw op zijn eigen manier. Zo doet hij naast zijn drukke baan vrijwilligerswerk in het ziekenhuis. Aan een nieuwe relatie is hij nooit toegekomen. Maar Irina en Luigi vinden dat Alessandro ook weer eens verliefd moet worden en schakelen een dating-bureau in. Dan ontstaan er talloze misverstanden die leiden tot voorspelbare complicaties.
TOUS LES SOLEILS is qua toon een compleet andere film dan IL Y A LONGTEMPS QUE JE T'AIME, maar het centrale thema is hetzelfde: rouwverwerking. Claudel is er goed in geslaagd
om dit op het oog gevoelige onderwerp te vertalen in een komedie.

Les femmes du sixième étage

regie: Philippe le Guay
met: Fabrice Luchini, Sandrine Kiberlain, Natalia Verbeke
FRA 2010 • komedie • 104 min.

Na een éénmalige voorpremière half juni draaien wij deze maand opnieuw de lichtvoetige Franse komedie LES FEMMES DU SIXIÈME ÉTAGE. De film speelt in het Parijs van de jaren zestig – de tijd van cocktails en mantelpakjes – en draait om het rijke bankiersechtpaar Jean-Louis en Suzanne Joubert (Fabrice Luchini en Sandrine Kiberlain). Ondanks hun rijkdom leiden ze met hun twee zonen een gezapig bourgeois-bestaan, maar dat verandert wanneer ze de Spaanse werkster María Gonzales (Natalia Verbeke) in dienst nemen.
Via María maakt Jean-Louis kennis met een heel contingent Spaanse vrouwen die onder vrij primitieve omstandigheden wonen op de zesde verdieping van zijn eigen appartementencomplex. Jean-Louis schiet hen te hulp (en omgekeerd) en krijgt al gauw een vrolijkere kijk op het leven. Hij leert Spaans, gaat Rioja drinken en heeft veel aandacht voor zijn nieuwe vriendinnen. Teveel, vindt zijn echtgenote. Zij verdenkt Jean-Louis van een affaire met María en dat zet de relatie – en de film – op stelten.
LES FEMMES DU SIXIÈME ÉTAGE is een Franse film pur sang. Een soort luchtige soufflé, waarin net als in HUIT FEMMES van François Ozon ook zang en dans een rol spelen.

El secreto de sos ojos

regie: Juan José Campanella
met: Ricardo Barin, Soledad Villamil, Pablo Rago
ARG/SPA 2009 • drama • 127 min.

Bij de uitreiking van de Oscars vorig jaar werd verwacht dat de prijs voor beste buitenlandse film naar Michael Haneke (DAS WEISSE BAND) of Jacques Audiard (UN PROPHÈTE) zou gaan. Een misvatting, de verrassende winnaar werd de Argentijnse regisseur Juan José Campanella met zijn EL SECRETO DE SUS OJOS ('het geheim in hun ogen'). Volgens sommige critici een behoudende keuze, volgens anderen een terechte winnaar: 'superieure cinema, goed gemaakt, goed gespeeld en met een dwingend verhaal'. De prijzenregen waarmee de film is overladen zegt veel: 34 onderscheidingen en 19 nominaties.
EL SECRETO DE SUS OJOS draait om strafrechtelijk onderzoeker Benjamín Esposito (Ricardo Darín). Hij is met pensioen en wil zijn tijd gebruiken om een boek te schrijven over een zaak die hem nog altijd bezighoudt: de verkrachting en gruwelijke moord op een jonge vrouw, 25 jaar geleden. Indertijd werden twee immigranten gearresteerd, maar hun bekentenissen waren hun hardhandig ontlokt. Met zijn collega Sandoval heeft Esposito daarna de werkelijke dader ontmaskerd, maar van een berechting kwam het niet. Ze moesten de zaak om politieke redenen laten rusten. Wanneer Esposito het dossier opnieuw opvraagt ontmoet hij Irene Hastings (Soledad Villamil), zijn vroegere chef op wie hij heimelijk verliefd was. Er blijken voor haar en de autoriteiten nog steeds redenen te zijn om het dossier niet te overhandigen.
Op het eerste gezicht is EL SECRETO een mix van misdaadthriller en rechtbankdrama. Maar evengoed is het een meeslepend liefdesverhaal, en speelt op de achtergrond de veranderende politiek in het Argentinië van de jaren zeventig een rol. De film zit vol onverwachte wendingen, humor en kleurrijke personages. Hoogtepunt is een ongekende actiescène van een klopjacht in een voetbalstadion.

Never let me go

regie: Mark Romanek
met: Carry Mulligan, Andrew Garfield, Keira Knightley
GBR 2010 • drama • 105 min.

Ons programmaboekje is bedoeld om films voor het voetlicht te brengen, zodat u als kijker een beetje weet wat u kunt verwachten. Maar soms is het beter om vooraf helemaal niets te weten over een film. Dat geldt zeker voor NEVER LET ME GO, een verfilming van de gelijknamige roman van Kazuo Ishiguro. Deze Japans-Engelse schrijver is vooral bekend van THE REMAINS OF THE DAY, een briljant Brits drama met Anthony Hopkins en Emma Thompson die heimelijk verliefd zijn op elkaar maar nooit een relatie krijgen.
Hetzelfde thema keert min of meer terug in NEVER LET ME GO, zij het in een totaal andere setting. De film speelt in een niet bestaand Engeland en volgt drie kinderen (Kathy, Tommy en Ruth) die vanaf de jaren zeventig met elkaar opgroeien in een soort weeshuis annex kostschool. Kathy en Tommy zijn stiekem verliefd, maar hun relatie wordt gedwarsboomd door Ruth. Dit verhaal wordt via lange flashbacks verteld door Kathy, die twintig jaar later terugkijkt op wat er allemaal tussen hen gebeurde. Maar let op: het werkelijke verhaal van de film graaft veel dieper en ontvouwt zich pas na een half uur kijken. Voor wie het nu al wil lezen... google maar eens.
Hier volstaan we met de summiere plot. Plus de aanbeveling dat in NEVER LET ME GO de grootste talenten van een nieuwe generatie Britse acteurs spelen: Carry Mulligan (AN EDUCATION), Andrew Garfield (BOY A) en Keira Knightley (ATONEMENT, PRIDE AND PREJUDICE). De film werd gemaakt door de Amerikaanse regisseur Mark Romanek, die vooral bekend is van clips voor de Red Hot Chilli Peppers, R.E.M. en Madonna en van de beklemmende thriller ONE HOUR PHOTO. Het drama NEVER LET ME GO is minstens zo beklemmend, maar veel verontrustender en ingenieuzer.

Son of Babylon

regie: Mohamed Al Daradij
met: Shazada Hussein, Yasser Talib, Bashir Al Majid
GBR/IRA/NED 2011 • drama • 95 min.

Je loopt met ze mee over de enige weg door een uitgestrekte zandvlakte. Dan weer zit je bij ze op een muurtje in de schaduw. Of je hobbelt mee in een overvolle bus. Je ziet wat zij zien. Je begrijpt een beetje wat hen drijft, wat ze doormaken, waarom ze kibbelen maar elkaar ook weer troosten. Daar gaan ze: een zwijgzame maar vastberaden oma en haar spontane, puberende kleinzoon.
In SON OF BABYLON reizen we mee met de 12-jarige Ahmed en zijn grootmoeder, dwars door het Irak dat net van zijn dictator Saddam Hoessein is verlost. De twee zijn op zoek naar Ahmed's vader, een Koerdische soldaat die nooit is teruggekeerd uit de Golfoorlog. Ahmed wil best zijn vader vinden, maar voelt niets voor zo'n vermoeiende reis en hij loopt mopperend achter zijn oma aan. Die is vastbesloten; ze wil weten wat er met haar zoon is gebeurd. Het wordt een lange tocht met allerlei ontmoetingen, met ontmoedigende en ontroerende momenten. Van de Koerdische bergen naar Bagdad, via een verwoeste krijgsgevangenis in Nasiriyah naar de woestijn van Babylon waar massagraven zijn ontdekt. Omdat oma alleen Koerdisch spreekt, moet haar kleinzoon meestal het woord doen en informatie inwinnen. Ahmed begrijpt steeds beter hoe belangrijk hij is voor z'n oma. Soms staan ze ook lijnrecht tegenover elkaar, zoals bij de ontmoeting met Musa, een voormalige militair van het Saddam-bewind. Voor oma is hij een vijand, voor Ahmed een aardige, behulpzame meneer.
De Iraaks-Nederlandse regisseur Mohamed Al-Daradji houdt zich in SON OF BABYLON verre van politiek. Wel laat hij terloops en zonder opgelegd sentiment de gevolgen zien van oorlog en geweld voor gewone burgers en nabestaanden. Nog steeds zijn er meer dan een miljoen mensen vermist in Irak, onverteerbaar voor Al-Daradji.