Le gamin au vélo

Do 29/9, Zo 2, Ma 3, Di 4, aanvang 20.30 uur
Vr 30/9, aanvang 21.45 uur

Gianni e le donne

Vr 30/9, Za 1, aanvang 19.00 uur
Zo 2, aanvang 16.00 uur
Di 4, aanvang 14.00 uur

Source code

Za 1, aanvang 21.45 uur
Wo 5, aanvang 20.30 uur

Le gamin au vélo

regie: Jean-Pierre en Luc Dardenne
met: Cécile de France, Jérémie Renier, Thomas Doret
BEL 2011 • drama • 87 min.

Niemand timmert in de Belgische filmwereld zo nadrukkelijk aan de weg als de Waalse broers Jean-Pierre en Luc Dardenne. Ze wonnen in 1999 de Gouden Palm in Cannes met ROSETTA en in 2005 met L'ENFANT. Ook hun achtste film LE GAMIN AU VÉLO werd dit jaar genomineerd voor de Gouden Palm, maar deze keer moesten de broers zich tevreden stellen met de Grote Jury-prijs.
De Dardenne-films spelen zich vaak af in de arbeiderswijken van Luik, waar mensen aan de onderkant van de samenleving leven. Dat geldt ook voor LE GAMIN AU VÉLO. De film vertelt het verhaal van de 11-jarige Cyril (Thomas Doret), die door zijn vader (Jérémie Renier) achtergelaten is in een kindertehuis. In de jongen huist woede, hij vecht met zijn verzorgers en met zichzelf. Hij mist zijn vader en treurt om zijn fiets die zomaar verdwenen is. Als hij op een dag weer eens een woedeaanval heeft, klampt hij zich vast aan de kapster Samantha (Cécile de France). Zij ontfermt zich over de onhandelbare jongen die onophoudelijk naar zijn geliefde fiets speurt. Met steun van Samantha krijgt Cyril weer contact met zijn vader. Het blijkt om een onvolwassen man te gaan die ook nog eens de fiets van zijn zoon heeft verkocht. Als Cyril zijn waardevolle bezit eindelijk terugvindt, beginnen de problemen pas echt.
LE GAMIN AU VÉLO is een heel toegankelijke en warme film, mede dankzij het innemende acteerwerk van Cécile de France (SOEUR SOURIRE, UN SECRET). Toch wordt de film vooral gedragen door de 12-jarige debutant Thomas Doret. Hij raast op zijn kinderfiets door het beeld en weet zich steeds weer uit allerlei benauwende situaties te redden.

Gianni e le donne

regie: Gianni di Gregorio
met: Gianni di Gregorio, Valeria de Franciscis, Alfonso Santagata
ITA 2011 • drama • 90 min.

Een jaar geleden ook zo genoten van Gianni in de komedie PRANZO DI FERRAGOSTO? Vast. Je ziet hem nog voor je: de wat naïeve alleenstaande vijftiger uit Rome, die hartje zomer ongewild steeds meer hoogbejaarde dames om zich heen verzamelt. Met talloze glaasjes witte wijn probeert de man het chaotische Hemelvaart-weekend te overleven, wat wonderwel lukt.
In GIANNI E LE DONNE komen we Gianni (Gianni di Gregorio, de regisseur himself) opnieuw tegen en zoals de titel al aangeeft speelt ook nu 'de vrouw' weer een grote rol. Gianni is gepensioneerd en woont met zijn eega en dochter in een comfortabel appartement in Rome. Hij voelt zich uitgeblust en doet niet veel anders dan wat klusjes opknappen voor de buren, zijn hond uitlaten en boodschappen doen. Het leven heeft hem niet veel meer te bieden, vindt hij zelf. Zijn wat dwingende vrouw en veeleisende moeder ontloopt hij, die willen steeds van alles van hem. Hij zoekt liever gezelschap bij zijn goede vriend Alfonso. Wanneer die hem vertelt over zijn seksuele escapades – en die van andere kennissen – vraagt Gianni zich af of het leven misschien ook voor hem nog wat in petto heeft. En net als Alfonso stort hij zich in een tweede jeugd en gaat, met behulp van Viagra, op zoek naar jonge vrouwen. Maar willen die hém wel?
Di Gregorio wil met zijn tragikomedie GIANNI E LE DONNE laten zien dat ouder worden een mentale omslag vereist. Het beeld van de macho Italiaan op leeftijd (wie denkt niet direct aan Berlusconi?) moet omver, want dat heeft niets met de werkelijkheid te maken. Zijn Italiaanse leeftijdgenoten worstelen, is wat hij wil zeggen.

Source code

regie: Duncan Jones
met: Jake Gyllenhaal, Michelle Monaghan, Vera Farmiga
FRA 2011 • thriller • 93 min.

SOURCE CODE opent met een man die tijdens de ochtendspits wakker wordt in een trein. Wie is hij? Wat doet hij daar, zo keurig in een pak? En wie is de knappe jonge vrouw tegenover hem? Allemaal vragen waarop we als kijker niet 1-2-3 het antwoord krijgen, simpelweg omdat de man het zélf ook niet weet. Sterker nog: als hij naar het toilet gaat, schrikt hij zich het apelazarus omdat hij zichzelf niet eens herkent in de spiegel! In de minuten die volgen worden de raadsels alleen maar groter, totdat de trein met een enorme explosie verongelukt.
Einde film? Integendeel: het blijkt nog maar het begin. Letterlijk zelfs, want na een kort intermezzo begint hetzelfde verhaal weer opnieuw – zij het nét iets anders, waardoor we steeds meer te weten komen over de man, de vrouw en hun noodlottige treinreis. Vervolgens zien we alle gebeurtenissen weer een keer net iets anders, en dan nóg vele keren... totdat alle puzzelstukjes op hun plek zijn gevallen. En dan blijkt SOURCE CODE te gaan om een beroepsmilitair die zich dankzij een speciaal computerprogramma kan verplaatsen in andermans brein en die zo een terroristische aanslag in Chicago moet zien te voorkomen.
Sommigen van u zullen nu zeggen dat zo'n verhaal helemaal niet kan. Wel, een goede tip: laat u meevoeren door het script en geef u over aan de suspension of disbelief, zoals dat heet in filmjargon. Want dan ziet u met SOURCE CODE een film zoals we die maar weinig draaien: een ijzersterke kruising tussen techno-thriller, sciencefictionfilm en romantisch drama – met als bonus mooie hoofdrollen van de Amerikaanse sterren Jake Gyllenhaal en Michelle Monaghan.
Regisseur Duncan Jones (bekend als zoon van David Bowie én van het bekroonde drama MOON) mengde voor zijn tweede speelfilm elementen van INCEPTION, MEMENTO en LOLA RENNT. Voor wie die films gezien heeft zal SOURCE CODE geen verdere aanbeveling nodig hebben.