Drive

Do 5, Zo 8, Ma 9, Wo 11, aanvang 20.30 uur
Vr 6, Za 7, aanvang 21.45 uur

The artist

Vr 6, aanvang 15.30 uur
Za 7, aanvang 19.00 uur
Di 10, aanvang 14.00 uur

The ides of March

Vr 6, aanvang 19.00 uur
Zo 8, aanvang 16.00 uur
Di 10, aanvang 20.30 uur

Rafiki

Zo 8, aanvang 13.30 uur

Drive

regie: Nicolas Winding Refn
met: Ryan Gosling, Carey Mulligan
USA 2011 • drama, misdaad, thriller • 100 min.

Het jaar is nog maar koud begonnen als wij DRIVE draaien, maar het zou zomaar één van de beste films kunnen zijn die wij in 2012 vertonen. Vrijwel alle recensenten gaven de volle vijf sterren. En terecht, want DRIVE is vrij subliem. Het verhaal, de beelden, de hippe soundtrack – alles klopt. Dat geldt al helemaal voor de acteurs, want behalve rijzende ster Ryan Gosling (MY BLUE VALENTINE, THE IDES OF MARCH, zie ook pag. 11) speelt ook arthouse-lieveling Carey Mulligan (AN EDUCATION, NEVER LET ME GO) een prachtige rol.
Gosling is in DRIVE een naamloze dertiger, die overdag werkt als stuntrijder voor Hollywoodfilms en 's nachts chauffeur is voor inbrekers en andere criminelen. Met deze koele kikker aan het stuur zijn zij verzekerd van een snelle aftocht. Zelfs met de politie op de hielen lukt het hem een veilig heenkomen te vinden, zo zien we in een even spannende als mooie proloog. Privé is Driver – zoals hij wordt genoemd – echter minder succesvol. Hij woont alleen in een anonieme flat, waar hij zich ontfermt over zijn jonge buurvrouw Irene en haar zoontje. Met Irene heeft hij een platonische relatie, want zij wacht op haar man die in de gevangenis zit. Wanneer deze kruimeldief vrijkomt helpt Driver zijn buurman bij één laatste criminele klus. Maar die loopt faliekant mis, waardoor hij een paar moordenaars van de maffia achter zich aan krijgt.
Door deze wending kantelt de film behoorlijk: wat begint als een (relatie)drama eindigt in een wraakfilm, en dan bijkt de zo ingetogen en beheerste Driver ook een explosieve kant te hebben. De Deense regisseur Nicolas Winding Refn schuwt daarbij het geweld zeker niet – wat geen verrassing is voor mensen die zijn eerdere films (waaronder de veelgeroemde PUSHER-trilogie) kennen. Het maakt DRIVE tot een zeer innerverende rit, waarvoor Refn in Cannes volkomen verdiend de regieprijs won.

The artist

regie: Michel Hazanavicius
met: James Cromwell, John Goodman, Bérénice Bejo
FRA 2011 • komedie, romantiek • 100 min.

Na een eenmalige voorpremière half november vertonen we deze maand opnieuw THE ARTIST. Deze romantische komedie was dit jaar niet alleen één van de populairste films van het Filmfesival in Cannes, maar stond ook hoog in de eindejaarslijstjes van veel filmcritici. Een bijzondere prestatie voor een zwart-wit film waarin geen woord wordt gesproken.
THE ARTIST speelt eind jaren twintig, als de succesvolle stomme-film acteur George Valentin (Jean Dujardin) zijn carrière in het slop ziet raken door de opkomst van de gesproken film. George doet wat hij kan en besluit ten einde raad zelf speelfilms te gaan regisseren. Maar er is geen redden meer aan. Zijn nieuwe film komt niet van de grond, zijn vrouw verlaat hem en Valentin blijft achter met zijn trouwe hondje. En met de herinneringen aan Peppy Miller (Berenice Bojo), een jonge actrice op wie hij heimelijk verliefd is. Terwijl hij aan de grond zit, gaat Millers carrière als een raket. Zij past prima in het concept van de geluidsfilm. Zij blijft bovendien loyaal aan Valentin omdat hij haar het witte doek op geholpen heeft.
De aankleding, de dansscènes, de sigaren kauwende filmproducent (een rol van John Goodman) en niet te vergeten de muziek – alles klopt aan THE ARTIST. Het verhaal doet denken aan A STAR IS BORN, de dans aan SINGIN' IN THE RAIN. Met THE ARTIST zet regisseur Michel Hazanavicius een sprankelende, melancholische en tegelijk komische hommage neer aan de stomme film van begin vorige eeuw. Dujardin kreeg in Cannes dan ook de prijs voor beste acteur en zijn heldhaftige hondje ging er vandoor met de ludieke Palm Dog-prijs, een versierde halsband.

The ides of March

regie: George Clooney
met: Ryan Gosling, Philip Seymour Hofman, George Clooney
USA 2011 • drama • 101 min.

'Een goed paard is nog geen goede ruiter', zo sneerde voetbalcoach Co Adriaanse ooit over topvoetballers die dachten dat ze ook wel succesvol zouden zijn als trainer. Iets dergelijks zie je niet alleen in de voetballerij, maar ook in de filmwereld. Daar zijn het vaak beroemde acteurs en actrices die plots gaan regisseren. Soms met desastreuze gevolgen – horen wij daar de naam Madonna? – maar er zijn gelukkig ook uitzonderingen. Eén daarvan is George Clooney, zie zowel een goed paard als een goede ruiter blijkt. Dat bewees hij eerder al met films als CONFESSIONS OF A DANGEROUS MIND en GOOD NIGHT AND GOOD LUCK, en nu opnieuw met THE IDES OF MARCH. Clooney deed niet alleen de regie van dit politieke drama, maar speelde er ook een prima bijrol in.
In THE IDES OF MARCH is hij de Amerikaanse gouverneur Mike Morris, een raspoliticus die bij de Democraten meestrijdt als kandidaat voor het presidentschap van de VS. Centrale figuur in de film is echter zijn jonge PR-man en spindoctor Stephen Meyers (coming man Ryan Gosling, zie ook pag. 9), een briljante strateeg die vorm geeft aan Morris' verkiezingscampagne. Dat doet hij samen met campagneleider Paul Zara (de altijd goede Philip Seymour Hofman). Stiekem wil de ambitieze Meyers echter hogerop komen in de hiërarchie. Als dat niet lijkt te lukken bij Morris stapt hij over naar het kamp van een rivaliserende presidentskandidaat, waar hij gaat samenwerken met campagnestrateeg Tom Duffy (Paul Giamatti). Dat levert niet alleen de nodige intriges in achterkamertjes op, maar ook politiek vuurwerk.
THE IDES OF MARCH geeft een mooi inkijkje in de Amerikaanse partijpolitiek. Een actueel inkijkje bovendien, want komend jaar barsten de presidentscampagnes in de VS weer in alle hevigheid los. Dat Clooney als regisseur een bijzondere status heeft werd bewezen in Venetië, waar THE IDES OF MARCH afgelopen najaar het filmfestival mocht openen én genomineerd was voor een Gouden Leeuw.

Rafiki

regie: Christian Lo
met: Live Marie Runde, Regine Stokkevag
NOO 2009 • familiefilm • 75 min.
vanaf 7 jaar Nederlands gesproken

De drie hartsvriendinnen Julie, Mette en Naisha zitten in dezelfde klas en trekken ook buiten school veel met elkaar op. Ze wonen in een dorpje in Noorwegen waar in de winter maandenlang een dik pak sneeuw ligt. Ze zijn gek op sleetje rijden en stoeien in de sneeuw. De winter kan voor hun niet lang genoeg duren. Hoewel de drie meisjes heel verschillend zijn, zijn ze aan elkaar gewaagd. Ze komen voor elkaar op, maar kunnen samen ook lekker kibbelen.
Het is bijna kerstmis en de drie vriendinnen mogen meedoen met de kerstuitvoering op school. Mette en Naisha kijken er naar uit, maar de verlegen Julie vindt het maar eng om op het podium te staan.
Een paar dagen voor de kerstvakantie is het schoolbankje van Naisha leeg. Zou ze ziek zijn? De juf vertelt wat er aan de hand is. Naisha en haar moeder zijn uit het asielzoekerscentrum gevlucht, omdat ze niet langer in Noorwegen mogen blijven. Dat kan toch niet zomaar, vinden Julie en Mette. Wat moeten ze zonder hun vriendin?
Julie ontvangt een geheim briefje van Naisha met haar tijdelijke adres in Oslo. Helaas komt ook Julie's vader, die bij de politie werkt, achter dit adres. Dat betekent dat Naisha en haar moeder daar niet meer veilig zijn. Julie en Mette beramen een plan om hun vriendin te gaan waarschuwen.
RAFIKI is alweer zo'n pittige kinderfilm uit de Noorse keuken. Nergens betuttelend, recht toe recht aan, spannend en met een actueel thema. En hoewel drie meisjes de hoofdrol spelen is RAFIKI beslist geen typische meisjesfilm.