De bende van Oss

Do 19, aanvang 20.30 uur
Vr 20, aanvang 19.00 uur
Za 21,aanvang 21.45 uur

The light thief

Vr 20, aanvang 15.30 uur
Za 21, aanvang 19.00 uur
Zo 22, Di 24, Wo 25, aanvang 20.30 uur

Les hommes libres

Vr 20, aanvang 21.45 uur
Zo 22, aanvang 16.00 uur
Ma 23, aanvang 20.30 uur
Di 24, aanvang 14.00 uur

De bende van Oss

regie: André van Duuren
met: Sylvia Hoeks, Matthias Schoenaerts, Daan Schuurmans
NED 2011 • misdaad • 110 min.

Geweld met een zachte 'g', daar draait het om in DE BENDE VAN OSS. Van Brabanders tegen Hollanders, van vrijgevochten arbeiders en keuterboeren tegen hypocriete notabelen.  Vanaf het eind van de 19e eeuw was Oss tientallen jaren een broeinest van maffioos geweld. Regisseur André van Duren (KEES DE JONGEN) dikt de gebeurtenissen in tot de jaren dertig, toen de gehate marechaussee uit Holland de Bende van Oss na meer dan twintig moorden oprolde.
In de film staat kroegbazin Johanna (Sylvia Hoeks) centraal, die bijverdient als prostituee. Ze probeert wanhopig overeind te blijven in het misdadige wereldje om haar heen.  Als haar man thuiskomt uit de gevangenis beweegt ze hem het rechte pad te kiezen, maar zelf wordt ze vermalen tussen bendeleider Wim (Marcel Musters), verzekeringsagent Harry (Frank Lammers) en wielrenner Jan (Benja Bruining).
Van Duren romantiseert het geweld niet: de Bende bestaat niet uit Robin Hoods, de leden houden het geroofde geld zelf. In morsige café's en schemerige fabrieksterreinen worden messen getrokken en mensen hardhandig omgekocht. Ook de elite wordt in al zijn huichelachtigheid getoond: de fabrieksdirecteur en meneer pastoor draaien hun hand niet om voor een verkrachting meer of minder. Pogingen van justitie om de misdaden van de notabelen onder het tapijt te vegen, leidden in 1939 zelfs tot de val van het kabinet.
In de DE BENDE VAN OSS, opgenomen in Oss en omgeving, maakt een keur van Brabantse acteurs zijn opwachting: van Pierre Bokma tot Theo Maassen. De sfeer klopt perfect, aldus Jan Marijnissen, de beroemdste Ossenaar van nu in de NRC. 'Als je de film ziet denk je, zo moet het in de jaren dertig geweest zijn. De film liegt de waarheid.'

The light thief

regie: Aktan Arym Kubat
met: Abazova Taalaikan
DUI/FRA/NED 2010 • drama • 80 min.

THE LIGHT THIEF speelt zich af in Kirgizië, tegen de achtergrond van de Tulpenrevolutie van 2005. Het heeft een paar jaar geduurd, maar zelfs het verwaarloosde platteland heeft te maken met het opkomende kapitalisme en democratisering. Bestuurders zijn uit op meer macht en (buitenlandse) ondernemers op het grote geld. Corruptie en loze beloften zijn daarbij nog steeds een succesvol smeermiddel, blijkt ook uit deze tragikomedie.
De goedmoedige en wat naïeve Svet-ake – mooi vertolkt door de regisseur zelf – is elektricien in een dorpje waar de mensen een minimaal bestaan leiden. Meneertje Licht, zoals hij wordt genoemd door de dorpsbewoners, is zeer geliefd omdat hij altijd voor iedereen klaar staat. Hij is zelfs niet te beroerd om wat met de meter te manipuleren als iemand z'n rekening niet kan betalen. Svet-ake is een gelukkig man, gek op zijn vrouw en vier dochters. Toch blijven er voor hem nog twee wensen over: hij wil dolgraag een zoon, en hij droomt ervan het hele dorp van windenergie te voorzien. Wind is er genoeg, maar zijn experimenten met de bouw van een windmolen willen nog niet zo vlotten. Wanneer de machtswellustige politicus Bezkat hem een windmolenpark in het vooruitzicht stelt als de grond van de vallei wordt verkocht aan de Chinezen, laat Svet-ake zich in eerste instantie inpakken. Op tijd realiseert hij zich dat het dorp daarmee ook zijn eeuwenoude tradities prijs moet geven en hij doet er alles aan om het tij te keren.
De beeldschoon gefilmde THE LIGHT THIEF is een compositie van kleine anekdotes, eerst lichtvoetig, liefdevol en humoristisch, daarna grimmig en cynisch – het plattelandssprookje wordt langzaam afgebroken.

Les hommes libres

regie: Ismaïl Ferroukhi
met: Tahar Rahim, Michael Lonsdale, Mahmud Shalaby
FRA 2011 • documentaire, drama, oorlogsfilm • 99 min.

De jonge Algerijnse immigrant Younes (Tahar Rahim, hoofdrolspeler in UN PROPHÈTE) houdt in het nazi-Parijs zijn hoofd boven water met handel op de zwarte markt. Tijdens een razzia wordt hij betrapt en moet hij mee naar het politiebureau. Hij kan kiezen: het land uit of spioneren in de Grote Moskee. De politie vermoedt, terecht naar zal blijken, dat deze moskee een dekmantel is voor Algerijnse verzetsstrijders en dat Joden daar aan valse papieren worden geholpen. Younes stemt in met de spionage. In de moskee komt hij in contact met de erudiete hoofdiman Ben Ghabrit (Michael Lonsdale) en met de Algerijns-Joodse zanger Salim Hallali. Zij zorgen ervoor dat Younes afziet van zijn spionagewerk en zich gaat inzetten voor het verzet tegen de Duitsers – met gevaar voor eigen leven. Maar of de ondoorgrondelijke Younes dat inziet, is de vraag. Hij oogt wat naïef, zegt niet veel en lijkt met iedereen goede maatjes. Het is kennelijk zijn manier van overleven.
Films over de Tweede Wereldoorlog, willen we die nog zien? Wél als het een film is met een verrassende invalshoek, zoals deze LES HOMMES LIBRES van de Franse regisseur Ismaïl Ferroukhi (LE GRAND VOYAGE). Hij baseerde zijn film op historische feiten en personen (Ben Ghabrit en Hallali) en verbond het verzet tegen de Duitse overheersing met de strijd tegen het kolonialisme. In LES HOMMES LIBRES draait het niet om geweld, maar om de vergeten historie en de personages. De moskee oogt fleurig als een oase van rust, maar schijn bedriegt. Dat geldt ook voor Hallali die we zien optreden in de Parijse clubs – een lust voor het oog en oor. Maar ook deze man krijgt het hard te verduren.