De bende van Oss

Vr 27, aanvang 15.30 uur
Za 28, aanvang 19.00 uur
Zo 29, aanvang 20.30 uur
Di 31, aanvang 14.00 uur

Margin call

Do 26, Di 31, aanvang 20.30 uur
Vr 27, aanvang 21.45 uur
Zo 29, aanvang 16.00 uur

La Mirada invisible

Vr 27, aanvang 19.00 uur
Za 28, aanvang 21.45 uur
Ma 30, Wo 1/2, aanvang 20.30 uur

De bende van Oss

regie: André van Duuren
met: Sylvia Hoeks, Matthias Schoenaerts, Daan Schuurmans
NED 2011 • misdaad • 110 min.

Geweld met een zachte 'g', daar draait het om in DE BENDE VAN OSS. Van Brabanders tegen Hollanders, van vrijgevochten arbeiders en keuterboeren tegen hypocriete notabelen.  Vanaf het eind van de 19e eeuw was Oss tientallen jaren een broeinest van maffioos geweld. Regisseur André van Duren (KEES DE JONGEN) dikt de gebeurtenissen in tot de jaren dertig, toen de gehate marechaussee uit Holland de Bende van Oss na meer dan twintig moorden oprolde.
In de film staat kroegbazin Johanna (Sylvia Hoeks) centraal, die bijverdient als prostituee. Ze probeert wanhopig overeind te blijven in het misdadige wereldje om haar heen.  Als haar man thuiskomt uit de gevangenis beweegt ze hem het rechte pad te kiezen, maar zelf wordt ze vermalen tussen bendeleider Wim (Marcel Musters), verzekeringsagent Harry (Frank Lammers) en wielrenner Jan (Benja Bruining).
Van Duren romantiseert het geweld niet: de Bende bestaat niet uit Robin Hoods, de leden houden het geroofde geld zelf. In morsige café's en schemerige fabrieksterreinen worden messen getrokken en mensen hardhandig omgekocht. Ook de elite wordt in al zijn huichelachtigheid getoond: de fabrieksdirecteur en meneer pastoor draaien hun hand niet om voor een verkrachting meer of minder. Pogingen van justitie om de misdaden van de notabelen onder het tapijt te vegen, leidden in 1939 zelfs tot de val van het kabinet.
In de DE BENDE VAN OSS, opgenomen in Oss en omgeving, maakt een keur van Brabantse acteurs zijn opwachting: van Pierre Bokma tot Theo Maassen. De sfeer klopt perfect, aldus Jan Marijnissen, de beroemdste Ossenaar van nu in de NRC. 'Als je de film ziet denk je, zo moet het in de jaren dertig geweest zijn. De film liegt de waarheid.'

Margin call

regie: J.C. Chandor
met: Kevin Spacey, Paul Bettany, Jeromy Irons
USA 2011 • drama, thriller • 107 min.

Kranten en actualiteitenprogramma's raken al maandenlang niet uitgepraat over de financiële crisis, maar de filmwereld doet er vooral het zwijgen toe. Afgezien van de documentaire INSIDE JOB heeft deze crisis nog maar verrassend weinig films opgeleverd. En da's wel jammer, zo bewijst het financiële drama MARGIN CALL van regisseur J.C. Chandor. Met een sterrencast laat Chandor – zelf een bankierszoon – de fascinerende ondergang zien van een bank op Wall Street. Hoewel er geen bedrijf met naam en toenaam wordt genoemd, is het met de kennis van nu niet zo moeilijk om daarin de beruchte Lehman Brothers te herkennen.
MARGIN CALL toont één cruciale dag uit het leven van die investeringsbank. Een bank in zwaar weer, want de film begint met een ontslagronde. Dan wordt plots duidelijk dat de bank in feite een wankel kaartenhuis is, gebouwd op drijfzand. Door foute financiële aannames staat het bedrijf op het punt van instorten, waarbij het velen in zijn val zal meenemen.
We zien hoe deze boodschap snel doordringt van de lagere echelons naar de hogere lagen. Ook zien we hoe iedereen er door wordt overvallen, en vervolgens vooral aan zijn of haar eigen hachje denkt. Dat klanten en de rest van de financiële wereld daar de dupe van worden – soit. Dit tot ontluistering van de klassieke bankier Sam Rogers (Kevin Spacey). Jarenlang was hij loyaal aan zijn werkgever, maar als het erop aankomt blijkt hij daar maar weinig aan te hebben. Wanneer zijn grote baas John Tuld (een mooi sinistere Jeremy Irons) arriveert, barst de financiële hel pas goed los.
Het maakt MARGIN CALL tot een spannende film, die bovendien aan het denken zet. Want volgens financieel specialisten is er sinds de val van Lehman Brothers in 2008 helaas nog weinig ten goede veranderd in de wereld van het snelle geld.

La Mirada invisible

regie: Diego Lerman
met: Julieta Zylberberg, Osmar Núñez, Marta Lubos
ARG/FRA/SPA 2010 • drama • 97 min.

LA MIRADA INVISIBLE speelt zich af in 1982, vlak voor de val van het dictatoriale regime in Argentinië. Op het Colegio Nacional, een strenggeleide eliteschool in Buenos Aires, worden de leerlingen onderwezen en gedrild om straks in de hogere bestuurslagen van het land hun plicht te vervullen. Van de veranderende buitenwereld worden ze ver weggehouden.
De net aangestelde, jonge onderwijsassistent María Teresa (mooi ingetogen gespeeld door Julieta Zylberberg) is duidelijk onder de indruk van het statige, karakteristieke gebouw met z'n lange gangen, duistere sfeer en strikte regime. Dit is niet het milieu waarin María is opgegroeid en als vanzelf wordt ze meegezogen in de praktijken van deze school. Ze neemt haar taak als surveillant serieus en houdt nauwlettend in de gaten of de studenten netjes gekleed gaan en niets onoorbaars doen. Wanneer de schoolleider Biasutto María vraagt om het 'onzichtbaar oog' (mirada invisible) in de school te zijn, gaat ze zelfs zover dat ze de jongens tot in de wc volgt om te kijken of ze niet stiekem een sigaretje opsteken. Maar er speelt meer: begeerte. Biasutto heeft een oogje op María en María raakt in de ban van één van de studenten. Toezicht houden en obsessief gluren raken zo met elkaar verweven. Het loopt – net als in de buitenwereld – geweldig uit de hand.
LA MIRADA INVISIBLE, gebaseerd op de roman Ciencias Morales van Martín Kohan, is een intrigerende film over macht en wat macht met mensen doet. Het recente verleden van Argentinië is nog lang niet uitgewist, ook niet bij jonge Argentijnse filmmakers als Diego Lerman.