Once upon a time in Anatolia

Do 19, Wo 25, aanvang 20.30 uur
Zo 22, aanvang 16.00 uur
Di 24, aanvang 14.00 uur

A dangerous method

Vr 20, aanvang 19.00 uur
Za 21, aanvang 21.45 uur
Zo 22, Ma 23, aanvang 20.30 uur

The descendants

Vr 20, aanvang 15.30 uur
Vr 20, aanvang 21.45 uur
Za 21, aanvang 19.00 uur
Di 24, aanvang 20.30 uur

Once upon a time in Anatolia

Bij de opening van ONCE UPON A TIME IN ANATOLIA kijken we mee met een camera die gericht is op een café langs een verkeersweg. Het is avond, het beeld is onscherp. Links flikkert een blauw licht dat later een televisie blijkt te zijn. In het café zitten drie mannen te eten. Dan ineens zijn we in de schemerige heuvels van Anatolië. In de verte doemen koplampen op. Drie auto's stoppen bij een bron langs de weg. Een agent voert een geboeide man naar de bron en vraagt: 'Is het hier, Kenan?' De man kijkt om zich heen en twijfelt. 'Misschien. Nee toch niet. Ik weet het niet meer, ik was dronken.'
Wat is er aan de hand? Kenan en zijn (verstandelijk beperkte?) maatje – we zagen de twee in het café – worden verdacht van moord. Kenan heeft bekend en verteld dat hij het lijk heeft begraven, bij een bron en een boom. Hij wordt begeleid door een heel gezelschap: politiemensen, de officier van justitie, een dokter en militairen. Na overleg vertrekken ze, op weg naar een volgende bron. Drie vergeefse pogingen en een eetpauze bij de burgemeester in een naburig dorp volgen. Dat het lijk pas de volgende morgen wordt gevonden doet er eigenlijk niet meer toe. Ook niet dat Kenan waarschijnlijk onterecht de schuld op zich neemt. Wel weten we intussen heel wat meer van al die mannen. Uit hun minimale gesprekjes tijdens de zoektocht blijkt dat er van alles borrelt onder de oppervlakte – op het werk of privé. Niets wordt echt uitgesproken, maar veel wordt duidelijk.
De Turkse regisseur Nuri Bilge Ceylan (THREE MONKEYS, IKLIMLER, UZAK), door velen bewonderd om zijn overweldigende fotografie en subtiele verhalen over doodgewone mensen, ontving in Cannes terecht de Grote Juryprijs voor dit meesterwerk.

regie: Nuri Bilge Ceylan
met: Muhammet Uzuner, Yilmaz Erdogun
TUR 2011 • drama, misdaad • 150 min.

A dangerous method

Regisseur David Cronenberg heeft een vrij bizarre carrièreswitch doorgemaakt. In de jaren tachtig en negentig maakte hij furore met doordachte horror- en fantasyfilms als THE FLY, DEAD RINGERS en EXISTENZ, die hem zelfs de illustere bijnaam 'The Baron of Blood' opleverden. In het nieuwe millennium gooide hij het roer om en sindsdien maakt hij al even doordachte drama's, waarvan A HISTORY OF VIOLENCE en EASTERN PROMISES volgens veel critici tot de beste films van de afgelopen tien jaar behoren.
In beide films is de hoofdrol weggelegd voor Viggo Mortensen, die we ook weer terugzien in Cronenbergs nieuwste drama A DANGEROUS METHOD. Mortensen speelt daarin de illustere psychiater en psychoanalyticus Sigmund Freud, die tegenover zijn al even illustere collega Carl Jung (Michael Fassbinder) komt te staan. Aanvankelijk is Freud de leermeester van Jung en zijn de twee goede vrienden en geestverwanten. Maar ze krijgen een conflict als ze beiden dezelfde patiënte gaan behandelen: de even knappe als labiele Sabine Spielrein (Keira Knightley) die aan hysterie lijdt. Waar Freud heilig gelooft in zijn gesprekken op de sofa, houdt Jung er een meer participerende behandeling op na – inclusief een soort sadomasochistische relatie met zijn patiënte. Tegenwoordig weet elke dokter dat zoiets een recept is voor een ramp en je meteen uit je beroep wordt gezet door de medische tuchtraad, maar begin vorige eeuw werd daar blijkbaar anders over gedacht.
Het komt de dramatische ontwikkelingen in A DANGEROUS METHOD in elk geval ten goede. De NRC vond het verder vooral een klinische film – meer een ideeëndama dan een kostuumdrama. Dat kan kloppen, want Cronenberg baseerde zijn historische verhaal op het toneelstuk The talking cure van Christopher Hampton, die zich weer baseerde op het dikke boek A most dangerous method van John Kerr. Los daarvan komt het vuurwerk toch van de acteurs. Van Keira Knightley moet je houden, maar zowel Mortensen als Fassbender stijgen tot grote hoogten.

regie: David Cronenberg
met: Michael Fassbender, Viggo Mortensen, Keira Knightley
GBR 2011 • drama • 99 min.

The descendants

THE DESCENDANTS speelt zich af op Hawaii, waar de vermogende veertiger Matt King (George Clooney) samen met zijn familie een fraai landgoed bezit. Hij woont met zijn gezin in een comfortabel huis en is veel op zakenreis. Met de opvoeding van zijn twee dochters Scottie (Amara Miller) en Alex (Shailene Woodley) heeft hij zich nauwelijks bezig gehouden; dat liet hij over aan zijn vrouw Elizabeth. Maar nu zij na een ernstig ongeluk met waterskiën in het ziekenhuis is beland en daar in coma ligt, is Matt's situatie drastisch veranderd. Hij moet z'n dochters opvangen met hun verdriet en ze door het dagelijkse leven loodsen. De 10-jarige Scottie is nog redelijk meegaand, maar aan de 17-jarige Alex heeft hij z'n handen vol.
Tijdens een knetterende confrontatie vertelt Alex hem dat zijn vrouw een verhouding heeft met een andere man. De stoppen slaan door bij Matt; hij moet en zal weten wie de minnaar van zijn vrouw is. Samen met zijn dochters gaat hij op zoek naar de onbekende man. Tussen hun naspeuringen en de ziekenhuisbezoekjes door heeft Matt ook nog te dealen met Elizabeth's ouders en het blowende vriendje van Alex. Bovendien loopt de spanning op rond het landgoed: een deel van de familie wil het verkopen aan een projectontwikkelaar. Matt heeft een flinke klus te klaren. Hoe komen hij en zijn dochters hier uit?
THE DESCENDANTS is een komisch drama waarin Clooney, maar zeker ook de jonge actrice Woodley, zich tot op het bot konden uitleven. De emoties vliegen alle kanten op – ook naar (te) grote hoogte, maar de humor is nooit ver weg. Regisseur Alexander Payne heeft al met eerdere films (ABOUT SCHMIDT, SIDEWAYS) laten zien dat hij daarmee goed wegkomt.

regie: Alexander Payne
met: George Clooney, Shailene Woodley, Amara Miller
USA 2011 • drama, komedie • 115 min.