Young adult

Do 17, Ma 21, Wo 23, aanvang 20.30 uur
Za 19, aanvang 21.45 uur

Ouwehoeren

Vr 18, aanvang 19.00 uur

Intouchables

Vr 18, aanvang 15.30 uur
Za 19, aanvang 19.00 uur
Zo 20, aanvang 20.30 uur
Di 22, aanvang 14.00 uur

Headhunters

Vr 18, aanvang 21.45 uur
Di 22, aanvang 20.30 uur

Young adult

Vele maanden voordat YOUNG ADULT in Nederland zou uitkomen stond de Amerikaanse komedie al prominent in de NRC als trailer van de week. Begrijpelijk, want het voorfilmpje van YOUNG ADULT is buitengewoon leuk – bekijk het maar eens op internet. Soms zijn daarmee alle goede grappen vergeven, maar zo niet hier: de vierde film van regisseur Jason Reitman (JUNO, UP IN THE AIR, THANK YOU FOR NOT SMOKING) blijkt opnieuw een schot in de roos.
Net als in JUNO wordt de film grotendeels gedragen door een ijzersterke vrouwelijke hoofdrolspeelster. Dit keer geen Ellen Page als zwartgallige zwangere tiener, maar Charlize Theron als verbitterde thirty-something. Zij speelt Mavis Gary, een vrouw die in haar tienerjaren het knapste meisje van de klas was. Na de middelbare school ontvluchtte zij haar bekrompen geboorteplaats in Minnesota en trok zij naar de grote stad, op zoek naar geluk en roem. Het leven had echter andere plannen met haar. Twintig jaar later is ze gescheiden, verdringt ze haar eenzaamheid met veel alcohol en one-night-stands, en verdient ze haar brood als anonieme schrijfster van een ooit succesvolle tienerboekenreeks. Wanneer Mavis hoort dat haar ex-vriend Buddy (Patrick Wilson) getrouwd is en onlangs vader is geworden, knapt er iets bij haar. Ze gaat vervolgens terug naar haar wortels, vastbesloten om Buddy weer voor zich te winnen.
In een doorsnee Hollywood-komedie zou haar dat waarschijnlijk nog lukken ook, maar YOUNG ADULT is gelukkig verre van doorsnee. Het verhaal werd geschreven door de tegendraadse JUNO-scenariste Diablo Cody, die Mavis opzadelt met een heilloze missie. Als kijker heb je dat al vrij snel door. Het briljante van de film is dat Mavis zélf in haar plan blijft geloven, hoe koud de kermis ook is waar ze telkens van thuiskomt. Het levert een reeks pijnlijk grappige scènes op, waarin Charlize Theron weinig bespaard blijft en waarvoor ze zeer terecht een Golden Globe-nominatie kreeg.

regie: Jason Reitman
met: Charlize Theron, Patrick Wilson, Patton Oswalt
USA 2011 • drama, komedie • 94 min.

Intouchables

Eigenlijk komt Driss alleen maar langs voor het baantje van verzorger van de gehandicapte miljonair Philippe om bij de sociale dienst te kunnen bewijzen dat hij gesolliciteerd heeft. Dat pakt even anders uit. De aristocratische zakenman neemt hem aan. Waarom? Omdat de Senegalees Driss volstrekt geen medelijden met hem heeft. Een verademing, vindt Philippe, die vanaf zijn nek verlamd is na een paragliding-ongeluk. Driss, die net uit de gevangenis komt en door zijn moeder het huis uit wordt gezet, neemt de baan voorlopig aan.
Philippe (een mooie rol van François Cluzet) woont in een schitterend huis, omringd met capabele en soms zelfs fraaie assistenten, maar wordt met fluwelen handschoenen aangepakt. Nee, dan Driss, afkomstig uit de rauwe voorsteden van Parijs. Hij zegt wat hij denkt, en dat levert hilarische scènes op.
Waarom toch altijd die klassieke muziek? En wat heb je aan een Maserati als je je aan de maximumsnelheid moet houden? Driss brengt de lol en de vaart terug in het leven van Philippe. De levenslust en humor spat van het doek, ondanks het zware onderwerp van de film. Nieuwkomer Omar Sy, die Driss speelt, kreeg dan ook een César voor zijn rol.
En voor wie de groeiende vriendschap tussen de twee mannen wat zoetsappig lijkt, weet dan dat de film gebaseerd is op het ware verhaal van topman Philippe Pozzo di Borgo van het champagnehuis Pommery en zijn verzorger Abdel Yasmin Sellou.
Filmmakers Olivier Nakache en Eric Toledano dachten met INTOUCHABLES een kleine feelgood-film in handen te hebben. Maar het werd een hit in Frankrijk, in de traditie van vriendelijke komedies als AMÉLIE en BIENVENUE CHEZ LES CH'TIS. Meer dan twintig miljoen Fransen hebben INTOUCHABLES gezien, en inmiddels lijkt de film ook in Nederland aan een zegetocht begonnen.

regie: Oliver, Eric Nakache, Toledano
met: François Cluzet, Omar Sy, Anne le Ny
FRA 2011 • drama, komedie • 112 min.

Ouwehoeren

OUWEHOEREN is vooral een Hollandse documentaire. 'Ik ben twee jaar geleden gestopt,' vertelt de 69-jarige Louise Fokkens, prostitué in ruste terwijl ze een advocaatje onder slagroom bedelft. 'Het viel me te zwaar. Alles is veranderd'. Haar tweelingzus Martine werkt nog wel. Achter het raam, op de Wallen. Terwijl ze over de Amsterdamse grachten naar de sigarenboer loopt om een gezinsverpakking condooms te kopen, hoor je op de achtergrond draaiorgelmuziek. Als Louise haar zus op komt zoeken, met een bos tulpen onder de arm, is het rode gordijn nog dicht: 'Heb ze nog volk ook, die lellebel.'
Het is die Amsterdamse humor en overlevingsdrang die beiden zussen bijna vijftig jaar in de prostitutie overeind heeft gehouden. Louise kwam in de jaren zestig in het vak terecht, gedwongen door haar toenmalige man. Martine volgde kort daarna, ze had geld nodig en op de Wallen was dat makkelijk verdiend. Samen vertellen ze onverbloemd over het vak, de mannen, de trucs en hoe het veranderd is. Ook de uitzichtloosheid van het werk komt aan bod: een andere baan zat er na een tijdje niet meer in. 'Je komt nergens anders meer aan de bak.'
Documentairemakers  Rob Schröder en Gariëlle Provaas filmden de zussen een jaar lang en spraken met hun dochters en met de wijkagent op de Wallen. Ze volgden Martine tot in de peeskamer met haar klanten. Sinds de film op het IDFA-documentairefestival in première ging, zijn de zussen beroemd. In De Wereld Draait Door vertelden ze Matthijs van Nieuwkerk opgewekt dat ze 'natuurlijk niet met al die mannen naar bed gingen, ben je gek.'

regie: Gabriëlle Provaas, Rob Schröder
met: Louise en Martine Fokkens
NED 2011 • documentaire • 80 min.

Headhunters

De spannende thriller HEADHUNTERS is de verfilming van de gelijknamige misdaadroman van Jo Nesbø, die vooral naam heeft gemaakt met zijn Oslo-trilogie. Regisseur Morten Tyldum houdt zich netjes aan de conventies van het misdaadgenre en weet een enorm tempo in zijn film te brengen. Verraad, macht, hebzucht, egoïsme en gedrevenheid. Het komt allemaal voorbij in HEADHUNTERS, dat vol verrassende wendingen zit – niet altijd even geloofwaardig, maar dat neem je graag op de koop toe bij dit meeslepende kat- en muisspel.
Roger Brown (Aksel Hennie) is een succesvolle maar arrogante headhunter die duidelijk boven zijn stand leeft. Hij is getrouwd met een beeldschone galeriehoudster die zeker 20 cm groter is dan hij. Dat vraagt om compensatiegedrag: met een luxe ingerichte villa en buitenproportionele uitgaven denkt hij zijn vrouw tevreden te houden. Maar zij verwacht wat anders van hem: een kind. Dat is echter te veel gevraagd.
Buiten zijn legale baan houdt Roger zich ook bezig met illegale praktijken. Met kunstzwendel probeert hij zijn levensstandaard op peil te houden. Tijdens de opening van een nieuwe galerie komt hij in contact met Clas Greve (Nikolaj Coster-Waldau). De man lijkt de perfecte kandidaat voor een CEO-functie die Brown moet invullen. Bovendien is hij in het gelukkige bezit van 'De jacht op het Calydonische everzwijn' van Rubens. Brown ziet het helemaal voor zich: hij kan in één keer verlost worden van zijn financiële problemen. Uiterst zorgvuldig bereidt hij de kunstroof voor. Maar wat Brown niet weet is dat Greve in een eerder leven rechercheur was in oorlogsgebieden en Brown willens en wetens in de val lokt. Wat volgt laat zich – niet helemaal – raden.

regie: Morten Tyldum
met: Aksel Hennie, Synnøve Macody Lund, Nikolaj Coster-Waldau
DUI/NOO 2011 • misdaad, thriller • 98 min.