Wuthering heights

Do 24(+lezing),  Wo 30, aanvang 20.30 uur
Vr 25, aanvang 15.30 uur
Di 29, aanvang 14.00 uur

Ouwehoeren

Za 26, aanvang 19.00 uur

The iron lady

Vr 25, aanvang 19.00 uur
Zo 27, Di 29, aanvang 20.30 uur

Headhunters

Vr 25, Za 26, aanvang 21.45 uur
Ma 28, aanvang 20.30 uur

Wuthering heights

Na het filmfestival in Venetië mocht ook Rotterdam het laatste 'werk' van Andrea Arnold (RED ROAD, FISH TANK) vertonen: WUTHERING HEIGHTS. En werken was het. De regisseur vond het een monsterklus. Ze wilde zich verliezen in Emily Brönte's ongrijpbare boek, dat overigens nooit bedoeld was voor publicatie. Niet zo gek, aldus Arnold. Voor een vrouw uit de18e eeuw is het een verbijsterend open verhaal over verlangens, seksualiteit, identiteit en geweld, zo vertelde ze tijdens een interview in Venetië.
Arnold maakt in haar verfilming een paar duidelijke keuzes. Ze schrapt de laatste hoofdstukken en besteedt relatief veel aandacht aan de kindertijd van de twee hoofdpersonen, Catherine en Heathcliff – de laatste is in haar versie een zwarte jongen. Arnold's WUTHERING HEIGHTS is ook geen romantisch kostuumdrama. Ze plaatst het verhaal letterlijk in de modder van de armoedige Yorkshire Moors. Geen beschaafde vriendelijke mensen, geen zonnige heuvels of prachtige landhuizen. We krijgen ruige natuur te zien, vaak in mist gehuld. We horen de wind gieren om de vervallen cottage. We zien hoe vijandig en afstandelijk de mensen met elkaar omgaan. Kortom: haar WUTHERING HEIGHTS is een sober, rauw en realistisch drama, maar wel wonderschoon verfilmd op vierkant formaat.
Dan kort het verhaal: de tiener Heathcliff klopt na een zwerftocht uitgeput aan bij de cottage van de familie Earnshaw. Vader neemt hem op in zijn gezin, zeer tegen de zin van zoon Hindley. Tienerdochter Catherine kijkt de kat uit de boom, maar raakt na verloop van tijd steeds meer bevriend met Heathcliff. Heathcliff is verliefd op haar, maar moet na enkele jaren toezien dat Cathy trouwt met de welgestelde Edgar Linton. Heathcliff verdwijnt om drie jaar later als een vermogend man terug te keren om Catherine alsnog te veroveren.

regie: Andrea Arnold
met: Kaya Scodelario, James Howson, Shannon Beer
GBR 2011 • drama • 129 min.

The iron lady

Weinig Britse politici zijn tijdens hun hoogtijdagen zo gehaat als Margaret Thatcher, en tegelijk tot iconische proporties uitgegroeid. Haar verhaal spreekt tot de verbeelding: een kruideniersdochter die het uiteindelijk schopt tot premier en dat maar liefst elf jaar (van 1979 tot 1990) blijft. Maar wie was toch precies deze vrouw, die strak gekapt en met de handtas onder haar arm namens Groot-Brittannië geld terugeiste van de Europese Unie? En daar nog in slaagde ook? Op die vraag wilde regisseuse Phyllida Lloyd antwoord geven in de THE IRON LADY.
Aan het begin van de film zien we hoe Thatcher als dementerende oude vrouw moeizaam boodschappen doet bij de buurtwinkel. Via flashbacks en gesprekken met haar overleden man Denis (Jim Broadbent) ontrolt Thatchers loopbaan zich. Daarbij komt alles wat haar de bijnaam 'Iron Lady' opleverde voorbij: haar gestage opmars in de door mannen gedomineerde Conservatieve Partij, haar befaamde donderspeeches, haar verkiezingsoverwinning in 1979, haar compromisloze strijd tegen de vakbonden, de keiharde hervormingen van de sociale zekerheid en de oorlog met Argentinië om de Falklandeilanden.
Meryl Streep zet een formidabele IJzeren Dame neer: met precies de juiste stembuigingen en maniertjes, onderkoelde humor (Thatcher was beroemd om haar oneliners), tomeloze ambitie, én de liefde voor haar man Denis. Sinds THE IRON LADY is verschenen kreeg Streep talloze nominaties en prijzen voor haar rol, waaronder een Golden Globe en een Oscar voor beste vrouwelijke hoofdrol.
De keus van regisseur Lloyd om een menselijke en nadrukkelijk geen politieke film te maken kwam haar op de nodige kritiek te staan. Juist bij zo'n omstreden figuur had ze een eigen visie moeten weergeven, aldus Britse critici. Bij De Wereld Draait Door omschreef voormalig GroenLinks-leidster Femke Halsema THE IRON LADY als 'een politieke MAMA MIA', maar ook als 'een lekkere film'.

regie: Phyllida Lloyd
met: Meryl Streep, Jim Broadbent, Anthony E. Grant
GBR 2011 • drama • 105 min.

Ouwehoeren

OUWEHOEREN is vooral een Hollandse documentaire. 'Ik ben twee jaar geleden gestopt,' vertelt de 69-jarige Louise Fokkens, prostitué in ruste terwijl ze een advocaatje onder slagroom bedelft. 'Het viel me te zwaar. Alles is veranderd'. Haar tweelingzus Martine werkt nog wel. Achter het raam, op de Wallen. Terwijl ze over de Amsterdamse grachten naar de sigarenboer loopt om een gezinsverpakking condooms te kopen, hoor je op de achtergrond draaiorgelmuziek. Als Louise haar zus op komt zoeken, met een bos tulpen onder de arm, is het rode gordijn nog dicht: 'Heb ze nog volk ook, die lellebel.'
Het is die Amsterdamse humor en overlevingsdrang die beiden zussen bijna vijftig jaar in de prostitutie overeind heeft gehouden. Louise kwam in de jaren zestig in het vak terecht, gedwongen door haar toenmalige man. Martine volgde kort daarna, ze had geld nodig en op de Wallen was dat makkelijk verdiend. Samen vertellen ze onverbloemd over het vak, de mannen, de trucs en hoe het veranderd is. Ook de uitzichtloosheid van het werk komt aan bod: een andere baan zat er na een tijdje niet meer in. 'Je komt nergens anders meer aan de bak.'
Documentairemakers  Rob Schröder en Gariëlle Provaas filmden de zussen een jaar lang en spraken met hun dochters en met de wijkagent op de Wallen. Ze volgden Martine tot in de peeskamer met haar klanten. Sinds de film op het IDFA-documentairefestival in première ging, zijn de zussen beroemd. In De Wereld Draait Door vertelden ze Matthijs van Nieuwkerk opgewekt dat ze 'natuurlijk niet met al die mannen naar bed gingen, ben je gek.'

regie: Gabriëlle Provaas, Rob Schröder
met: Louise en Martine Fokkens
NED 2011 • documentaire • 80 min.

Headhunters

De spannende thriller HEADHUNTERS is de verfilming van de gelijknamige misdaadroman van Jo Nesbø, die vooral naam heeft gemaakt met zijn Oslo-trilogie. Regisseur Morten Tyldum houdt zich netjes aan de conventies van het misdaadgenre en weet een enorm tempo in zijn film te brengen. Verraad, macht, hebzucht, egoïsme en gedrevenheid. Het komt allemaal voorbij in HEADHUNTERS, dat vol verrassende wendingen zit – niet altijd even geloofwaardig, maar dat neem je graag op de koop toe bij dit meeslepende kat- en muisspel.
Roger Brown (Aksel Hennie) is een succesvolle maar arrogante headhunter die duidelijk boven zijn stand leeft. Hij is getrouwd met een beeldschone galeriehoudster die zeker 20 cm groter is dan hij. Dat vraagt om compensatiegedrag: met een luxe ingerichte villa en buitenproportionele uitgaven denkt hij zijn vrouw tevreden te houden. Maar zij verwacht wat anders van hem: een kind. Dat is echter te veel gevraagd.
Buiten zijn legale baan houdt Roger zich ook bezig met illegale praktijken. Met kunstzwendel probeert hij zijn levensstandaard op peil te houden. Tijdens de opening van een nieuwe galerie komt hij in contact met Clas Greve (Nikolaj Coster-Waldau). De man lijkt de perfecte kandidaat voor een CEO-functie die Brown moet invullen. Bovendien is hij in het gelukkige bezit van 'De jacht op het Calydonische everzwijn' van Rubens. Brown ziet het helemaal voor zich: hij kan in één keer verlost worden van zijn financiële problemen. Uiterst zorgvuldig bereidt hij de kunstroof voor. Maar wat Brown niet weet is dat Greve in een eerder leven rechercheur was in oorlogsgebieden en Brown willens en wetens in de val lokt. Wat volgt laat zich – niet helemaal – raden.

regie: Morten Tyldum
met: Aksel Hennie, Synnøve Macody Lund, Nikolaj Coster-Waldau
DUI/NOO 2011 • misdaad, thriller • 98 min.