On the road

Vr 13, aanvang 15.30 uur
Za 14, aanvang 21.45 uur
Ma 16, Wo 18, aanvang 20.30 uur

The artist

Zo 15, aanvang 20.30 uur

Intouchables

Vr 13, aanvang 20.30 uur

Martha Marcy May Marlene

Do 12, Di 17, aanvang 20.30 uur
Za 14, aanvang 19.00 uur

On the road

Er zijn van die boeken die een hele generatie raken; omdat ze beschrijven wat iedereen voelt. Neem in Nederland De Avonden van Gerard Reve over de benauwde jaren vijftig. On The Road van Jack Kerouac was hét boek van de Amerikaanse beatgeneratie van vlak na de oorlog. Kerouac schreef in drie manische weken op één lange papierrol over de reizen die hij van 1947 tot 1951 maakte door de VS. De onrust, de drift, de gejaagde zoektocht van hoofdpersoon Sal Paradise om te ervaren waar het leven om draait, sloeg in als een bom.
Ook de film ON THE ROAD is één lange roadmovie waarin de jonge schrijver Sal (Sam Riley) met de gevaarlijk charismatische Dean Moriarty (Garrett Hedlund) rondtrekt door de VS. Het zijn reizen vol drank, drugs, seks en springerige bebop jazz – van New Orleans, New York, San Francisco naar Mexico. Sal is gefascineerd door het losse, losbandige leven van Dean. Die heeft immers al in de bak gezeten en houdt twee vrouwen tegelijk aan het lijntje: zijn 16-jarige echtgenote Marylou (Kristen Stewart) en de oudere Camille (Kirsten Dunst). Onderweg ontmoeten ze buitenissige types, zoals de drugsverslaafde visionair Bull Lee (een fijne bijrol van Viggo Mortensen) en dichter Carlo Marx (Tom Sturridge, in Kerouacs boek gemodelleerd naar Allen Ginsberg).
Regisseur Francis Ford Coppola kocht al in 1968 de rechten van On The Road maar vroeg Walter Salles de film te regisseren nadat hij diens MOTORCYCLE DIARIES uit 2004 had gezien. Salles deed de reizen van Kerouac nog eens over en dat resulteert in prachtige beelden waarin je je moeiteloos in de fifties waant. 'De film is een aaneenschakeling van snelle autoritten en vertraagde benzedrinetrips, duizelingwekkende danspartijen en rustige dialogen', aldus de Volkskrant die ON THE ROAD vier sterren meegaf.

regie: Walter Salles
met: Kirsten Dunst, Sam Riley, Kristen Stewart
USA 2012 • drama, roadmovie • 144 min.

The artist

THE ARTIST was vorig jaar niet alleen één van de populairste films van het Filmfestival in Cannes, maar de romantische komedie stond ook hoog in de eindejaarslijstjes van veel filmcritici. Een bijzondere prestatie voor een zwart-wit film waarin geen woord wordt gesproken.
THE ARTIST speelt eind jaren twintig, als de succesvolle stomme-film acteur George Valentin (Jean Dujardin) zijn carrière in het slop ziet raken door de opkomst van de gesproken film. George doet wat hij kan en besluit ten einde raad zelf speelfilms te gaan regisseren. Maar er is geen redden meer aan. Zijn nieuwe film komt niet van de grond, zijn vrouw verlaat hem en Valentin blijft achter met zijn trouwe hondje. En met de herinneringen aan Peppy Miller (Berenice Bojo), een jonge actrice op wie hij heimelijk verliefd is. Terwijl hij aan de grond zit, gaat Millers carrière als een raket. Zij past prima in het concept van de geluidsfilm. Zij blijft bovendien loyaal aan Valentin omdat hij haar het witte doek op geholpen heeft.
De aankleding, de dansscènes, de sigaren kauwende filmproducent (een rol van John Goodman) en niet te vergeten de muziek – alles klopt aan THE ARTIST. Het verhaal doet denken aan A STAR IS BORN, de dans aan SINGIN' IN THE RAIN. Met THE ARTIST zet regisseur Michel Hazanavicius een sprankelende, melancholische en tegelijk komische hommage neer aan de stomme film van begin vorige eeuw. Dujardin kreeg in Cannes dan ook de prijs voor beste acteur en zijn heldhaftige hondje ging er vandoor met de ludieke Palm Dog-prijs, een versierde halsband.

regie: Michel Hazanavicius
met: James Cromwell, John Goodman, Bérénice Bejo
FRA 2011 • komedie, romantiek • 100 min.

Intouchables

Eigenlijk komt Driss alleen maar langs voor het baantje van verzorger van de gehandicapte miljonair Philippe om bij de sociale dienst te kunnen bewijzen dat hij gesolliciteerd heeft. Dat pakt even anders uit. De aristocratische zakenman neemt hem aan. Waarom? Omdat de Senegalees Driss volstrekt geen medelijden met hem heeft. Een verademing, vindt Philippe, die vanaf zijn nek verlamd is na een paragliding-ongeluk. Driss, die net uit de gevangenis komt en door zijn moeder het huis uit wordt gezet, neemt de baan voorlopig aan.
Philippe (een mooie rol van François Cluzet) woont in een schitterend huis, omringd met capabele en soms zelfs fraaie assistenten, maar wordt met fluwelen handschoenen aangepakt. Nee, dan Driss, afkomstig uit de rauwe voorsteden van Parijs. Hij zegt wat hij denkt, en dat levert hilarische scènes op.
Waarom toch altijd die klassieke muziek? En wat heb je aan een Maserati als je je aan de maximumsnelheid moet houden? Driss brengt de lol en de vaart terug in het leven van Philippe. De levenslust en humor spat van het doek, ondanks het zware onderwerp van de film. Nieuwkomer Omar Sy, die Driss speelt, kreeg dan ook een César voor zijn rol.
En voor wie de groeiende vriendschap tussen de twee mannen wat zoetsappig lijkt, weet dan dat de film gebaseerd is op het ware verhaal van topman Philippe Pozzo di Borgo van het champagnehuis Pommery en zijn verzorger Abdel Yasmin Sellou.
Filmmakers Olivier Nakache en Eric Toledano dachten met INTOUCHABLES een kleine feelgood-film in handen te hebben. Maar het werd een hit in Frankrijk, in de traditie van vriendelijke komedies als AMÉLIE en BIENVENUE CHEZ LES CH'TIS. Meer dan twintig miljoen Fransen hebben INTOUCHABLES gezien, en sinds afgelopen voorjaar begon de film ook in Nederland aan een zegetocht. Inmiddels is het in ons land zelfs de best bezochte Franse film aller tijden.

regie: Oliver, Eric Nakache, Toledano
met: François Cluzet, Omar Sy, Anne le Ny
FRA 2011 • drama, komedie • 112 min.

Martha Marcy May Marlene

Martha Marcy May Marlene is niet alleen de film met één van de mooiste titels van het jaar, maar ook met één van de mooiste eindes. Midden in de slotscène gaat de film pats-boem op zwart. Een gewaagde keuze van debuterend regisseur Sean Durkin, want als kijker blijf je met vragen achter. Tegelijkertijd ook een heel slimme keuze van Durkin, want na afloop speelt de film verder in je hoofd en kun je fijn filosoferen over wat je nu eigenlijk hebt gezien.
In de VS werd MARTHA MARCY MAY MARLENE aan de man gebracht als psychologische horror à-la ROSEMARY'S BABY, maar dat doet de film geen recht. Het is veel meer een thriller/familiedrama over de jonge Martha, een meisje dat is opgeslokt door een sekte-achtige woongroep. De charismatische leider van die groep, Patrick (John Hawkes uit WINTER'S BONE), houdt er op zijn zachts gezegd nogal vreemde ideeën op na – vooral wat betreft de seksuele moraal. Als Martha de commune ontvlucht zoekt ze haar heil bij haar oudere zus, die ze jaren niet heeft gezien. Dat zorgt natuurlijk voor spanningen, en de spanning stijgt nog verder als de communeleden op zoek gaan naar Martha om haar terug te halen.
Regisseur Durkin dient dit verhaal op met vele flashbacks en sprongen in tijd en plaats, waardoor MARTHA MARCY MAY MARLENE een puzzelstructuur krijgt. De grote ontdekking van de film is hoofdrolspeelster Elizabeth Olsen, het jongere zusje van de in Hollywood beruchte tweeling Mary-Kate en Ashley Olsen. Terwijl dat duo van kindsterretjes is verworden tot wannabe's, lijkt voor Elizabeth Olsen een grote toekomst te gloren. Volgens de Internet Movie Database staan er binnenkort liefst zes films van haar op de rol – een naam dus om in de gaten te houden.

regie: Sean Durkin
met: Elizabeth Olsen, Sarah Paulson, John Hawkes
USA 2011 • drama, thriller • 102 min.